تبلیغات

سرویس وبلاگدهی هنجس بلاگ با خدمات حرفه ای

هنـــــجس هرچه لازمه در مورد سینما و موسیقی بدونید

خبرفوتبالی - مطالب زندگی نامه ها

خبرفوتبالی

تازه تـــرین اخبار فــوتــــــــــبـال ایــــــــــــران و جهـــــــــــان

درباره وبلاگ


مدیر خبر فوتبالی: با سلام و درود فراوان من محسن محمدی دانشجوی رشته تدوین حرفه ای فیلم و عاشق ورزش فوتبال هستم ودر پست دروازه بانی فعالیت دارم . از اینکه خبر فوتبالی را انتخاب نموده اید سپاسگزاریم .

نویسندگان

آخرین مطالب

نظر سنجی

بازدید کنندگان محترم آیا شما باحضور دروازه بانان خارجی در لیگ برتر ایران موافقید؟



آمار سایت

بازدیدهای امروز : تن
بازدیدهای دیروز : تن
كل بازدیدها : تن
بازدید این ماه : تن
بازدید ماه پیشین : تن
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
واپسین بازدید :
واپسین بروز رسانی :

کد آهنگ

تازه ترین اخبار فوتبال ایران و جهان *به خبر فوتبالی خوش آمدید 

پیج رنک گوگل

پیج رنک سایت شما

پیج رنک



ساعت فلش



ساعت فلش

كد ساعت

document.write(''); document.write('');

پشتیبانی





javahermarket

زندگینامه: مهدی مهدوی‌کیا

زندگینامه: مهدی مهدوی‌کیا (1356-)

 

مهدی مهدوی‌کیا اول مرداد سال ۱۳۵۶ در شهر ری به دنیا آمد.

وی از بچگی علاقه زیادی به فوتبال داشت و در دوران نوجوانی از زمین‌های خاکی جذب باشگاه بانک ملی شد و با پشتکار به باشگاه پرسپولیس پیوست.

وضعیت مهدی در پرسپولیس، اوایل چندان جالب نبود اما با آمدن استانکو وضعیت به کلی تغییر کرد تا او ضمن تثبیت موقعیت خود در باشگاه محبوبش به تیم ملی امید ایران راه پیدا کند.

افتخارات و موفقیت‌های مهم ورزشی وی از

مهدوی‌کیا در سال ۱۹۹۸ به باشگاه بوخوم پیوست و در سال ۱۹۹۹ به هامبورگ رفت و تا سال ۲۰۰۷ در این تیم عضویت داشت که با تمام شدن قرارداد خود به تیم اینتراخت فرانکفورت پیوست. وی در مجموع ۲۲۳ بازی در بوندس‌لیگا، ۲۹ گل به ثمر رساند.

وی پس از یک غیبت ۹ ماهه در سال 1387 براى بازى با کره شمالى از سوی علی دایی به تیم ملى دعوت شد. این اولین مرتبه‌ای بود که مهدوى‌کیا براى تیمى که هدایت آن بر عهده على دایى است به میدان مى‌رفت.

وی تا سال ۲۰۱۰ با فرانکفورت قرار داشت. وی در سال 1388 بعد از 11 سال حضور در بوندس لیگا به ایران برگشت و به تیم استیل آذین پیوست.

مهدوی‌کیا در یازدهمین دوره لیگ برتر با مسئولین باشگاه داماش گیلان برای همراهی این تیم  به توافق رسید و پیراهن این تیم را بر تن کرد.

وی پایان نیم فصل اول همان سال از این تیم جدا شد و بعد از 13 سال مجددا به تیم پرسپولیس پیوست و پس از عقد قرارداد با این تیم اعلام کرد پرسپولیس آخرین باشگاه دوران بازیگری وی است سال 75 شروع شد، پس از محرومیت نعیم سعداوی وی در پیستون راست تیم ملی بازی کرد. مهدی با زدن 2 گل به چین شایستگی‌های خود را اثبات کرد.

وی در باشگاه‌های بانک ملی، پرسپولیس تهران، بوخوم، هامبورگ و اینتراخت فرانکفورت آلمان سابقه بازی دارد.

مهدوی‌کیا در سال ۲۰۰۳ از طرف کنفدراسیون فوتبال آسیا به عنوان بازیکن برتر فوتبال آسیا شناخته شد. هواداران هامبورگ به او لقب موشک ایرانی داده بودند.

وی از باتجربه‌های فوتبال و تیم ملی فوتبال ایران است و در سال 1387 از سوی علی دایی؛ سرمربی وقت تیم ملی بازوبند کاپیتانی تیم ملی را به بازو بست. او با حضور در دو جام جهانی ۹۸ و ۲۰۰۶ خود را در سطح بین‌المللی مطرح کرد.

 

 


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: سید مهدی‌ رحمتی‌

زندگینامه: سید مهدی‌ رحمتی‌ (1361-)

 

سید مهدی‌ رحمتی‌ در سال 1361 در تهران‌ به‌دنیا آمد‌

وی فوتبال‌ را از سال‌ 1371 و از مدرسه‌ فوتبال‌ شهید قیانوری‌ نازی‌آباد آغاز کرد و‌ تا مقطع دیپلم‌ تحصیل‌ کرده است.

رحمتی در سال 74 اولین‌ قرار داد خود را با تیم‌نوجوانان‌ پاس‌ امضا کرد‌ و تا سال‌ 1376در تمامی‌ رده‌های‌ سنی‌ این‌ باشگاه‌ بازی‌ کرد.

پس‌از آن‌ در تیم‌های‌ دخانیات‌، فجر سپاسی‌ شیراز، مس کرمان، استقلال تهران و سپاهان‌ اصفهان‌ بازی‌ کرده است.

رحمتی در فصل87-88 چند بازی خوب انجام داد که باعث شد به تیم ملی دعوت شود. او در ابتدای لیگ نهم 2 باره به سپاهان بازگشت. مهدی رحمتی سابقه عضویت در تیم ملی جوانان و تیم ملی امید را هم دارد.

افتخارات در سطح باشگاهی

  • قهرمانی جام حذفی ایران به همراهی باشگاه فجر شهید سپاسی شیراز
  • مقام سومی لیگ برتر ایران به همراهی باشگاه فجر سپاسی شیراز
  • مقام قهرمانی لیگ برتر ایران به همراهی باشگاه استقلال تهران
  • مقام سومی لیگ برتر ایران به همراهی باشگاه استقلال تهران
  • مقام سومی لیگ برتر ایران به همراهی باشگاه مس کرمان
  • مقام قهرمانی لیگ برتر ایران به همراهی باشگاه سپاهان اصفهان

افتخارات در سطح ملی

  • قهرمانی جام ال . جی ایران
  • قهرمانی جام سایوان ایران
  • قهرمانی جام ال . جی سوریه

طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: علی کریمی

زندگینامه: علی کریمی (1357-)

 

 

علی کریمی 17 آبان سال 1357 در کرج به دنیا آمد.

کریمی که پست تخصصی‌اش خط میانی و بازی‌سازی است، در باشگاه‌های نفت تهران، فتح تهران، سایپا تهران، پرسپولیس، الاهلی امارات، القطر قطر، السیلیه قطر و بایرن مونیخ سابقه بازی دارد. او اولین‌بار در سال 1998 در بازی مقابل کویت در بازی‌های آسیایی بانکوک با پیراهن تیم ملی به زمین آمد.

کریمی در بازی‌های دور سوم انتخابی جام جهانی 2008 نیز کاپیتان تیم ملی ایران بود که بعد از تیم ملی کنار ماند. وی همیشه پیراهن شماره ۸ را به تن می‌کند.

علی کریمی در سال ۲۰۰۵ به باشگاه بایرن مونیخ آلمان پیوست. او پس از علی دایی و وحید هاشمیان سومین بازیکنی بود که در این باشگاه معتبر مشهور به هالیوود بازی می‌کرد.

علی کریمی خیلی زود توانست در جمع نامداران این باشگاه نظیر میشاییل بالاک، سباستین دایسلر، مارتین دمیکلیس، مهمت شول و زی روبرتو برای خود جایگاهی ثابت دست و پا کند. در بازی با هامبورگ وی مصدوم شد و نتوانست در بازی‌های جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان در اندازه‌های واقعی خود ظاهر شود.

کریمی همچنین از جمله بازیکنان ایرانی محسوب می‌شود که در لیگ قهرمانان اروپا بازی کرده‌است و در مقابل سالزبورگ اتریش یک گل به ثمر رساند.

علی کریمی در سال ۱۳۸۸ باشگاه پرسپولیس را ترک کرد و به استیل آذین پیوست. وی در فصل ۸۷-۸۸ لیگ برتر ۱۴ گل به ثمر رساند و با دریافت ۹ کارت زرد و ۳ کارت قرمز خشن‌ترین بازیکن شناخته شد.

وی بالآخره در سال ۱۳۹۰ بعد از صحبت با حبیب کاشانی با عقد قرار دادی به پرسپولیس بازگشت و به دوران حضورش در آلمان پایان داد.

افتخارات علی کریمی:

  • مرد سال فوتبال آسیا در سال 2004
  •  دو بار قهرمانی جام حذفی امارات با تیم الاهلی دبی
  • قهرمانی لیگ و جام حذفی ایران با پرسپولیس
  • قهرمانی بازی‌های آسیایی بانکوک با تیم ملی ایران
  • قهرمانی غرب آسیا با تیم ملی
  • قهرمانی جام بین قاره‌ای آسیا – اقیانوسیه با تیم ملی ایران

طبقه بندی: زندگی نامه ها،

جالب از زندگی محبوب ترین بازیکن استقلال

كوثر(تیام)

 

پدرش کارمند صنایع دفاع بود و روز وشب برای رتق وفتق امور روزمره  کار می کرد وباز هشتش گرو نهش بود

   پدرومادر او اصالتاً قائم شهری هستند(یه جورایی باهاش هم استانی شدیم) اما خود او در تهران به دنیا آمد و چون پدرش کارمند اداره دفاع بود در همان مجتمع های صنایع دفاع زندگی میکردند ودر محله پارچین ورامین دوران کودکی را گذراند.

  وضعیت مالی خوبی نداشتند به طوری که او تمتم مسیر منزل تا محل تمرینات را با اتوبوس شرکت واحد که تنها پول بلیط آن را داشت میرفت.

در سوم ژوئن هزار نهصدوهفتادوهفت(13/3/55)در یک شب بهاری چشم گشود.

قبل از او یک دختر و بعد اونیز دختری دیگر و فرزاد هم آخرین فرزند این خانواده بود.

  دوخواهرزاده به نام های نگین و فرشته دارد وبه خواهرانش بسیار وابسته است؛و در مورد فرزاد نیز خود فرزاد میگوید):اگر یک روز حداقل تلفنی با هم حرف نزنیم شبمان روز نمیشود)

  اولین قرارداد رسمی اش با تیم نوجوانان کشاورز300هزار تومان وماهی5هزار تومان و آخری هم با استقلال که سفید امضا کرد.

  او و فرزاد برعکس دیگران اهل صغرسنی نبوده بلکه پدرشان شناسنامه ی آنهارا یکسال بزرگتر گرفت تا زود تر به مدرسه بروند ولی چه مدرسه ای! پدرو مادرش راضی نبودند که او فوتبال را حرفه ای دنبال کند و پدرش همیشه میگفت:(این فوتبال به درد تو نمیخورد بچسب به درست تا برادرت هم از تو یاد بگیرد!) اما او با اثرار آنها را راضی کرد و پس از مدتی اجازه فرزاد را هم گرفت تا یکی دیگر از برادران فوتبال ما را تشکیل دهند.

  حدودا سه سال پیش زمانیکه پروین سرمربی پرسپولیس بود پروین علنا اعلامکرد:(تنها کسی که حق پوشیدن پیراهن شماره7پرسپولیس را دارد او است)

و اوهم برای بستن قرار داد به باشگاه پرسپولیس رفت و ناصر خان حجازی هم اعلام کرد:(اگر او طلا هم باشد دیگر نمی خواهمش)اما او هرگز راضی نشد با خودش کنار بیاید چه برسد با میلین ها هوادار.

  نرفتن به پرسپولیس و ماندن در استقلال را بزرگترین تصمیم درس زندگی ورزشی اش میداند و هیچ علاقه ای به یاقی شدن ندارد و اکنون هم به ختطر استقلال و هوادارانش به ایران برگشته و کلی شرایط مالی خوب را از دست داده وهیچگونه شرط مالی برای باشگاه نذاشته!

  الگوی خارج از فوتبالش دایی بوده وهمیشه خواسته پشتکار او را داشته باشد در فوتبال هم مجی نامجو مطلق الگوی او است البته حمید استیلی نیز در رشت فوتبال او بسیار تاثیر گذار بود.

واما همسرش؛ او با همسرش در یک شرکت هواپیمایی  هنگامیکه برای تهیه بلیط رفته بود آشنا و این سرآغاز یک زندگی شیرین بود(همسر او یکی از کارمندان اصلی آن شرکت بود)

  زنگی شیرینی که با تولد دختری زیبا شیرین ترشد؛ دختری که پدرش نام او را تیام گذاشت.

تیام در 30/7/83(1/8/83)به دنیا آمد تا عزیزدردانه بابا شود و قسم اول او(به جان تیامم)

  واما تولدی کاکل پسری این زندگی را شیرین تر کرد. پسری به نام امیر بردیا

امیر بردیا در 9/3/87 به دنیا آمد تاهم ماه پدر شود وشاید ادامه دهنده راه او!

 

نظرات او در بارهی ای کلمات نیز خواندنی است:

 

ناصر حجازی:محبوب هواداران استقلال

امیرقلعه نویی:هوادارا دوستش دارند

غلامرضا عنایتی:مهاجم گلزن

اکبر عبدی:هنر پیشه هزار چهره

علی پروین:سلطان پرسپولیسی ها

فرزاد مجیدی:برادر خوشتیپ خودم

افشین قطبی:مربی با کلاس ودانش

فرهاد کاظمی:مربی جسور

فتح الله زاده:فقط مدیرعاملی بهش میاد

علیرضا نیکبخت:حیف شد که از استقلال رفت


ازخصوصیات فرهاد محبوب قلبها:
متولد 13/3/1355
۱۷۹سانتیمتر قدو ۷۳کیلوگرم وزن
همسرش ازپرسنل اصلی شرکت هواپیمایی بودکه هنگامی که برای تهیه ی بلیط اقدام کرده بودبااو آشنا میشود.
متاهل وصاحب دوفرزند است.
دخترش تیام متولدسال 30/7/1383وپسرش امیربردیا متولد9/3/1387میباشد.
نام تیام راخودش انتخاب کرد ونیز علاقه ی خاصی نسبت به اودارد.
تولددخترش رابهترین رخداد زندگیش ذکر میکند وهمیشه قسم اولش نام اوبوده وهست.
همه ی تلاشش رو می كنه تا تیام وامیربردیا  توی زندگی آرامش داشته باشند و همیشه میگه تیام همه ی زندگی منه.
شهرت رو زمانی دوست داره كه بین مردم محبوب باشه.
به مارک اعتقادنداره بیشترروی ظاهراجناس وچیزی که از همون اول دلش میخواد خریدمیکنه.وبااین وجو فوق العاده خوشتیپه
چهار ماشین دارد وماشین موردعلاقه اش بی ام و مدل تیپ هفت که هم اکنون همراه(( بنتلی)) 2008وی درامارات ونیز دوماشین دیگرش(پرادوو بنز مشکی او)درایران است.
بهترین خاطره اش سفرش به کربلا همراه باتیم پاس بوده.
کتاب خودش(شیرین وفرهاد )رادوست دارد.
از ویژگیهای منفی اش که خود اونیز به آن اشاره میکند عدم توانایی اش در برقراری ارتباط با دیگران است.
مثل هرانسان دیگری از دروغ متنفر واما فردی صبور است.
عاشق فیلم وسینما رفتن است وهنرمندمحبوبش امین حیایی وبهرام رادان اشت.
موسیقی لایت وآرامش بخش رامیپسندد.
خواننده ی محبوبش شادمهراست.
از میان باشگاه های خارجی به اینتر ومیلان علاقه مند است

افتخارات :
 صعود به جام جهانی 98 فرانسه همراه با تیم ملی -
  قهرمانی با استقلال در لیگ نهم -
 قهرمانی با بهمن در لیگ -
 قهرمانی آسیا با العین -
 قهرمانی در لیگ امارات با الاهلی -
 قهرمانی جام حذفی با استقلال-
 -بهترین بازیکن خارجی لیگ امارات و آقای گل لیگ امارات را نیز به دست آورده و با 107 گلی که در لیگ امارات زده بهترین گلزن خارجی این لیگ به حساب می آید . دیگر خارجی های حاضر در این لیگ هنوز نتوانسته اند رکورد اورا بشکنند
- نایب قهرنانی در آسیا با استقلال

 


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: میشائیل بالاک

زندگینامه: میشائیل بالاک (1976-)

میشائیل بالاک ۲۶ سپتامبر سال ۱۹۷۶ در گورلیتز آلمان به دنیا آمد.

بالاک فوتبال را با تیم بی.س.ژ موتور کارل- مارکس- اشتادت آغاز کرد. والدینش او را در 7 سالگی به تمرین این تیم فرستادند.

وی آرام آرام به تیم اصلی راه یافت و در ۴ اکتبر ۱۹۸۳ به میدان آمد. بالاک در فصل سوم حضورش ۵۷ گل در ۱۶ بازی به ثمر رساند. او تنها 10 سال داشت که به باشگاه بزرگتری راه پیدا کرد.

در سال ۱۹۹۵ بالاک برای اولین بار قراردادی امضا کرد و به خاطر قابلیت‌های خاصش به یاد بکن‌بائر به «قیصر کوچک» معروف شد. او در ۴ آگوست ۱۹۹۵ برای اولین بار در یک بازی حرفه‌ای بزرگسالان در اوبرلیگا(دستهٔ دوم) مقابل لیپزیگ به میدان آمد اما در این بازی ۲-۱ شکست خورد.

بازی‌های خوب بالاک در چمنیتزر و تیم ملی زیر ۲۱ سال مربی وقت کایزرسلاترن، اتو رهاگل، را بر آن داشت تا او را خریداری کند. کایزرسلاترن تازه به بوندس‌لیگا برگشته بود و این موقعیت خوبی برای بالاک بود.

در هفتمین بازی فصل در بازی دور از خانه مقابل کارلسروهه، رهاگل تصمیم گرفت بالاک جوان را برای اولین‌بار به میدان بفرستد و این اولین بازی وی در بوندس‌لیگا بود. در ۲۸ مارس ۱۹۹۸ بالاک برای اولین بار در ترکیب ابتدایی تیم قرار گرفت.

در سال ۲۰۰۲ بالاک با قراردادی به ارزش نزدیک ۱۳ میلیون یورو به بایرن مونیخ پیوست. او در فصل اول ده گل در قهرمانی بایرن مونیخ در بوندس‌لیگا به ثمر رساند. همچنین در فینال جام حذفی آلمان به میدان آمد و دو گل به کایزرسلاترن زد تا بایرن ۳-۱ پیروز شود و به قهرمانی برسد.

بالاک در فصل آخر خود در بایرن از منچستر یونایتد، چلسی، رئال مادرید و آث میلان پیشنهادهایی دریافت کرد و نهایتا در ۱۵ می‌۲۰۰۶ با استفاده از قانون بوسمن با قراردادی 3 ساله به چلسی پیوست و زیر نظر مورینیو کارش را شروع کرد.

او که معمولاً در پست هافبک وسط بازی می‌کند، سابقه‌ بازی در تیم‌های کایزرسلاترن، بایر لورکوزن، بایرن مونیخ و چلسی را دارد و در سال ۲۰۰۴ به عنوان کاپیتان تیم ملی آلمان انتخاب شد.

او سابقه نایب قهرمانی جهان با تیم آلمان در جام جهانی ۲۰۰۲ را دارد. در این جام از بهترین پاسورها بود و بسیار درخشید و در جام جهانی ۲۰۰۶ نیز بسیار خوب کار کرد و توانست در کشور خودش به مقام سوم برسد، همچنین در یورو ۲۰۰۸ با بدشانسی از بدست آوردن جام بازماند.

بالاک در ۲۱ مارس ۱۹۹۶ اولین بازی ملی خود را در رده زیر ۲۱ سال مقابل دانمارک به میدان آمد و در مجموع برای آن تیم ۱۹ بازی و ۴ گل زد.

اولین دعوت بالاک به تیم ملی از سوی برتی فوگتس صورت گرفت و اولین بازی ملی را در ۲۸ آوریل ۱۹۹۹ و زمان مربیگری اریش ریبک انجام داد. در آن روز بالاک مقابل اسکاتلند در دقیقهٔ ۶۰ به جای دیتمار‌هامان به بازی آمد.

در یورو ۲۰۰۰ بالاک جزو تیم آلمان بود که بسیار ضعیف نتیجه گرفت و در دور اول حذف شد. بالاک در کل این جام تنها ۶۳ دقیقه به میدان آمد.

در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ بالاک با بازیسازی خوبش در مرکز زمین، خود را به عنوان ستاره تیم ملی کشورش مطرح کرد. او در بازی تک حذفی مقابل اکراین 3 گل به ثمر رساند تا حضور آلمان در این جام تضمین شود.

در جام جهانی ۲۰۰۲ بالاک بسیار خوش درخشید و نقطهٔ اوج فوتبال او رقم خورد. او در این مسابقات در یک چهارم نهایی مقابل آمریکا و در نیمه نهایی مقابل کرهٔ جنوبی تک گل پیروزی بخش تیمش را به ثمر رساند.

پس از بازی‌های یورو ۲۰۰۴ و با انتخاب یورگن کلینزمن به جای رودی فولر در سمت مربی تیم ملی آلمان، بالاک هم به جای الیور کان کاپیتان تیم ملی شد.

بالاک در بازی‌های دوستانهٔ آماده‌سازی برای جام جهانی ۲۰۰۶ نیز خوب ظاهر شد و در اواخر مارس ۲۰۰۶ گل چهارم را برای آلمان به ثمر رساند تا این تیم آمریکا را ۴-۱ مغلوب کند.

بالاک با ۶۰ بازی ملی، ۲۹ گل به ثمر رسانده‌است. او پیراهن شمارهٔ ۱۳ معروف تیم آلمان را به تن می‌کند؛ همان شماره‌ای که روی  پیراهن بکن‌بائر و گردمولر بوده است.

 


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: روبرتو باجو

زندگینامه: روبرتو باجو (1967-)

روبرتو ساعت 18 و 15دقیقه روز شنبه 18فوریه سال1967 در خانه شماره3 خیابان مارکونی کالدونیو در ایالت ویچنتسا چشم به جهان گشود.

از همان کودکی مشخص بود که روبرتو برای درس‌خواندن زاده نشده است. او حتی با توپ تنیس، فوتبال بازی می‌کرد. همبازی‌های او معمولاًبرادران بزرگ‌ترش بودند چون پدرش عاشق شکارکردن بود.

روبرتو نیز به شکار عشق می‌ورزید و معمولاً با پدرش همراه می‌شد و به همین دلیل، اولین لقب او شکارچی بود. چه کسی می‌دانست لقب بعدی او «دُم‌اسبی طلایی» خواهد بود؟ روبرتو 13ساله در مسابقه‌های ایالتی، 42گل به ثمر رساند و آوازه‌اش به گوش مردم ویچنتسا و جولیو ساوینی مربی تیم لانروسی - که به تازگی مهاجم نامدارش پائولو روسی را از دست داده بود - رسید. 

ویچنتسا او را به خدمت گرفت ولی خیلی زود باشگاه معتبر فیورنتینا او را دریافت و در پنجم ماه می‌سال 1985 به فلورانس رفت. باجو در عین جوانی، بازی‌های فوق العاده‌ای را با پیراهن بنفش فیورنتینا انجام داد. سال87 یک گل بسیار زیبا به ناپولی زد؛ تیمی‌که مارادونا را در خود داشت. جالب اینکه کارلا، دروازه بان ناپولی چند سال بعد گفت: افتخار می‌کند که نخستین قربانی یکی از بهترین‌های جهان شده است.

گرانقیمت‌ترین بازیکن جهان
ماندن باجو در فیورنتینا ممکن نبود . باجو دیگر ملی‌پوش بود و یکی از ستارگان دنیای توپ گرد به شمار می‌رفت. انتقال رکوردشکن 13میلیون دلاری او از فیورنتینا به یوونتوس تورین، موجب شد هواداران «روبی» در فلورانس 3روز شورش کرده و تمام شیشه‌های باشگاه را خرد کنند. آنها سال‌ها منتظر ظهور چنین ستاره‌ای بودند ولی مسئولان فیورنتینا مجبور بودند او را بفروشند. یک ماه بعد، باجو با درخشش مسحورکننده در جام جهانی، برای خود اعتبار بیشتری کسب کرد. او در 2 بازی اول، روی نیمکت نشست.

اولین مشکلات با تراپ
 سال 91 باجو در یووه نیمکت‌نشین شد. تراپاتونی- مربی آن‌زمان یوونتوس- به بهانه آمادگی‌نداشتن، باجو را به زمین نفرستاد. این اولین خاطره بد باجو بود ولی او خیلی زود جای اصلی خود را یافت و با زدن گل‌های فراوان، به تیم اصلی بازگشت. باجو با بازوبند کاپیتانی در سال93 یوونتوس را فاتح جام یوفا کرد و تراپاتونی درباره او گفت: روبرتو به لطف اعتماد به نفس وبلوغ و تجربه انکارناپذیرش، ازعهده کاپیتانی در خارج و داخل میدان برآمده است. در سال93 باجو تمامی‌جوایز انفرادی دنیای توپ گرد را به خود اختصاص داد و بهترین بازیکن جهان شد.


حاصل تلاش او در یوونتوس 141بازی و 78گل در سری A بود. در میلان، باجو یکی از بدترین دوران ورزشی خود را تجربه کرد. آمدن و رفتن مربیان متعدد، آسیب‌دیدگی و نیمکت‌نشینی‌های بی‌پایان، صبر باجو را به سر آورد. او در این میان به علت آسیب‌دیدگی و اختلاف نظر با ساکی، بازی‌های یورو96 را نیز از دست داد .

طلوع دوباره
پس از 51بازی و فقط 12گل، به بولونیا پیوست. این انتقال که در سال97 اتفاق افتاد، بهترین تصمیم باجو بود. او با بازی‌های فراموش‌نشدنی در بولونیا، طی 30بازی، 22گل به ثمر رساند و به وسیله چزاره مالدینی دوباره به تیم ملی برگشت و در جام جهانی98 سومین حضورش در جام جهانی را تجربه کرد. این بار هم ضربات پنالتی عامل حذف او و تیمش در مرحله یک‌چهارم نهایی رقابت‌ها مقابل فرانسه میزبان بود. در جام جهانی98 او رقیب اصلی دل‌پیرو برای قرارگرفتن در ترکیب ثابت ایتالیا بود و به مراتب بهتر از دل پیرو بازی کرد.


با اتمام جام جهانی98 او به اینتر پیوست تا کنار رونالدو، زوج «روبی – رونی» را به وجود آورد اما بر خلاف تصوراتش، آسیب‌دیدگی او را رها نکرد و در 2فصل و 41بازی، فقط 9گل در سری A به ثمر رساند و برای حضور ثابت در میدان، به تیم برشا پیوست.
تا شروع این فصل سریA باجو 394بازی و 181گل زده بود و با تو جه به 7 گلش در این فصل تا هفته هجدهم با 188 گل بهترین گلزن فعال سری A به شمار می‌رفت.

 


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: لیونل مسی

زندگینامه: لیونل مسی (1987-)

 

لیونل آندره مسی 24 ژوئن سال 1987 در شهر روساریو آرژانتین دیده به جهان گشود.

وی عضو تیم ملی بزرگسالا ن آرژانتین و تیم بارسلونا اسپانیا است. بسیاری از مطبوعات به وی لقب مارادونای جدید داده‌اند. لقب وی که توسط خودش انتخاب شده «جانشین» است.

لیونل در سن 5سالگی بازی را در تیم گراندولی آغاز کرد. تیمی که پدرش به عنوان مربی در آن جا مشغول به کار بود. در سال 1995 مسی به تیم نیوولز اولدبویز آرژانتین پیوست. وی 11 سال  داشت که پزشکان تشخیص دادند دچار کمبود هورمون رشد است.

باشگاه ریور پلاته علاقه خود را برای به خدمت گرفتن مسی نشان داد اما آنها پول کافی برای خرج معالجه وی نداشتند. کارلوس ریساچ مدیر ورزشی باشگاه بارسلونا اسپانیا، از استعداد بی‌ظیر مسی آگاه شد. ریساچ پس از تماشای بازی وی به نمایندگی از باشگاه بارسلونا با مسی قراردادی امضا کرد.

آنها پیشنهاد کردند تمام مخارج پزشکی لیونل را قبول می‌کنند به شرطی که وی برای شروع زندگی جدید به اسپانیا نقل مکان کند. خانواده مسی نیز به همراه این بازیکن جوان به اروپا منتقل شدند و لیونل  کارش را در تیم جوانان بارسلونا آغاز کرد.

جانشین به زودی توانست در ترکیب تیم دوم بارسلونا جایگاه ثابتی به دست آورد. در آن فصل وی رکورد جالبی برجای گذاشت. میانگین بیش از یک گل در هر بازی. مسی در آن فصل توانست در 30 بازی 37 گل به ثمر برساند.

 لیونل مسی در اکتبر 2004 توانست اولین بازی رسمی‌اش  را برای بارسلونا برابر اسپانیول انجام دهد. با این بازی وی عنوان سومین بازیکن جوان تاریخ باشگاه بارسلونا را به خود اختصاص داد.

زمانی که در تاریخ 1 می 2005 مسی توانست اولین گل رسمی‌اش را برای بارسا در مقابل تیم الباسته بالومپایه به ثمر برساند تنها 17 سال و 10 ماه و 7 روز سن داشت. وی با این گل توانست خود را به عنوان جوان‌ترین گلزن بارسلونا در لا لیگا مطرح کند.

 به مسی این شانس را دادند تا بتواند به عضویت تیم ملی اسپانیا دربیاید اما وی این پیشنهاد را رد کرد. در ژوئن سال 2004 مسی در بازی دوستانه بین دو تیم فوتبال زیر 20 ساله‌های آرژانتین و پاراگوئه به میدان رفت.

در ژوئن 2005 توانست همراه با تیم زیر 20 ساله‌های آرژانتین به مقام قهرمانی مسابقات جام جهانی جوانان دست یابد.

لیونل با زدن 6 گل کفش طلایی مسابقات و توپ طلایی بهترین بازیکن تورنمنت را نیز تصاحب کرد. با وجود این که لیونل بسیار جوان بود همیشه وی را با دیگو مارادونا مقایسه می‌کردند.

در تاریخ 27 ژوئن باشگاه بارسلونا قرارداد جدیدی با مسی تا سال 2010 منعقد کرد. در این قرارداد یک ماده وجود دارد که در آن آمده است هر تیمی می‌تواند با پرداخت مبلغ 150 میلیون یورو، مسی را به خدمت بگیرد. این مبلغ  30 میلیون یورو بیشتر از مبلغ فروش رونالدینیو است.

در سال 2005 خوزه پکرمن، لیونل مسی را به تیم ملی بزرگسالان آرژانتین دعوت کرد. وی اولین بازی‌اش را برابر مجارستان انجام داد. مسی در دقیقه 63 وارد میدان شد اما به فاصله 40 ثانیه از زمین مسابقه اخراج شد. پس از این مسابقه، مسی اولین بازی واقعی خود را برای تیم ملی آرژانتین برابر پاراگوئه انجام داد.

وی اولین بازی خود را در جام باشگاه‌های اروپا در تاریخ 27 سپتامبر و در برابر اودینسه انجام دهد. در دسامبر همان سال روزنامه ایتالیایی توتو اسپورت جایزه پسر طلایی 2005 را که به بهترین بازیکن زیر 21 سال اروپا داده می‌شود، به لیونل مسی داد. جانشین توانست بالاتر از وین رونی، لوکاس پودولسکی و کریستیانو رونالدو قرار بگیرد.

مصدومیت شدید باعث شد مسی به مدت دو ماه از کلیه فعالیت‌های ورزشی دور بماند. به خاطر این مصدومیت حضور وی در جام جهانی 2006 در هاله‌ای از ابهام فرو رفت. با این وجود نام لیونل مسی را به عنوان بازیکن تیم ملی آرژانتین  برای حضور در جام جهانی تحویل مقامات برگزاری مسابقات دادند.

مسی پس از روماریو (فصل 94-93) اولین بازیکن بارسلونا بود که توانست در معروف‌ترین دربی اسپانیا هت تریک کند. در این فصل مسی گلی به ثمر رساند که همگان دوباره وی را با مارادونا مقایسه کردند. جانشین همانند مارادونا در بازی با انگلستان توپ را دریافت کرد، 62 متر با توپ حرکت کرده 6 نفر از بازیکنان حریف را پشت سر گذاشت و دروازه ختافه را گشود.

تمام کارشناسان ورزشی جهان این گل را مشابه گل قرن مارادونا دانسته و پس از این گل، مطبوعات اسپانیا به وی لقب «مسیدونا» دادند.

لیونل مسی در فصل 2008- 2007 توانست در یک هفته 5 گل به ثمر برساند تا تیم بارسا به صدر جدول رده‌بندی صعود کرده و خودش نیز یک شروع رویایی را تجربه کند. فرانتس بکن بائر و یوهان کرایف ستارگان سابق جهان فوتبال، از لئو به عنوان بهترین بازیکن جهان نام برده‌اند.


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: کریستیانو رونالدو

زندگینامه: کریستیانو رونالدو (1985-)

 

کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرا 5 فوریه سال 1985 درشهر فانچال کشور پرتغال به دنیا آمد.

او یکی از بهترین بازیکنان دنیا و یکی از بهترین استعدادهای امروز فوتبال است و فوتبالیست پرتغالی در رده حرفه‌ای است که در تیم‌های منچستریونایتد و ملی پرتغال بازی می‌کند.

نام رونالدو در کشور پرتغال نام رایجی نیست ولی پدر و مادرش به خاطر رونالد ریگان رییس‌جمهور آمریکا نام او را رونالدو گذاشتند. زیرا ریگان هنرپیشه مورد علاقه پدر رونالدو بود. او تاکید می‌کند این نامگذاری اصلا دلایل سیاسی نداشته است.

وی وقتی 3 ساله بود ضربه زدن به توپ را آغاز کرد. وقتی در 6 سالگی به مدرسه رفت دیگر علاقه‌اش به ورزش کاملا نمایان شده بود. او در آن زمان عاشق تیم بنفیکا بود و جالب است که بعدها به تیم رقیب آن یعنی اسپورتینگ پیوست.

در سال 1995 یعنی در 10 سالگی کریستیانو رونالدو کم‌کم در پرتغال کسب شهرت می‌کرد و آهسته آهسته نامی آشنا در ورزش فوتبال می‌شد. به طوری که دو تیم برتر شهر مادیرا در پی امضای قرارداد با او بودند.

کریس رونالدو با بازی در مسابقات زیر 17 سال یوفا برای تیم اسپورتینگ لیسبون مورد توجه سرپرست وقت تیم لیورپول قرار گرفت. در آن زمان او تنها 16 سال داشت و به همین خاطر لیورپول از خرید او صرف نظر کرد ولی همین موضوع سبب شد مورد توجه سرالکس فرگوسن قرار بگیرد.

در تابستان 2003 او در بازی برابر تیم منچستریونایتد به خوبی توانایی‌های خود را در معرض تماشا قرارداد و نشان داد که می‌تواند در دو جناح بازی کند.

پس از بازی، اعضای تیم منچستریونایتد همگی از یک استعداد درخشان سخن می‌گفتند. آنها معتقد بودند بهتر است در آینده در کنار این جوان باشند تا مقابل او در منچستر یونایتد.

فرگوسن این جوان را می‌خواست. او می‌خواست از رونالدو به جای دیوید بکام که به تازگی به رئال مادرید پیوسته بود بهره ببرد و بدین ترتیب کریستیانو با قیمت 24 میلیون و 12 هزار پوند رهسپار تیم منچستریونایتد شد.

رونالدو در ابتدا با پیراهن شماره 7 ظاهر شد ولی با وجود تمام مهارت‌ها و حمله‌هایش دوست نداشت تحت فشار انتظارات مردم باشد. انتظاراتی که از شماره پیراهن او نشات می‌گرفت. او ترجیح می‌داد پیراهن شماره 27 را بپوشد زیرا در اسپورتینگ نیز همین شماره را می‌پوشید.

رونالدو همیشه متهم به خودخواه بودن و تکروی است، با این وجود فرگوسن تمام حیثیت کاری خود را روی او گذاشته و مجددا با او قراردادی تا پایان سال 2010 به امضا رساند.

کریستیانو رونالدو در سال 2005 به بازیکن جوان ویژه فیلیپو معروف شد و از سوی فیفا بیستمین بازیکن برتر تاریخ فوتبال لقب گرفت. او با وجود اخلاق تندش محبوب طرفداران منچستریونایتد باقی ماند. به همین خاطر دوست ندارد هرگز تیم منچستریونایتد را ترک کند. او در بازی‌های جام‌جهانی اولین گل خود را با ضربه پنالتی به تیم ملی ایران زد.

پدر رونالدو که دینیس آویرا نام داشت هفتم سپتامبر 2005 و در زمان بازی‌های مقدماتی جام‌جهانی از دنیا رفت. رونالدو چند ساعت پس از شنیدن این خبر مجبور بود برابر تیم روسیه بازی کند و این برای او بسیار سخت بود ولی می‌دانست امکان ندارد در بازی غایب باشد. پس از بازی، سرالکس فرگوسن، رونالدو را مشایعت کرد و به کشورش فرستاد.

پس از حضور کریستیانو در تیم ملی کشور پرتغال و بازی مقابل تیم انگلیس در مسابقات جام‌جهانی آلمان، طرفداران تیم انگلیس به نشانه خشم خود شیشه‌های خانه گران‌قیمت کریستیانو را شکستند. رونالدو نیز از این عکس‌العمل غیرمنطقی مردم ناراحت شد و اعلام کرد منچستر را ترک می‌کند و آینده او در اسپانیاست.

سرالکس فرگوسن همیشه از کریستیانو رونالدو به عنوان یک بازیکن برتر نام می‌برد. او در یک مصاحبه مطبوعاتی در جواب به این سوال که آیا رونالدو بازیکن سال می‌شود یا نه، اظهار داشت: مطمئنم نام او در لیست است. او 21 سال دارد و به نظر من بهتر از این هم می‌شود. او به بلوغ لازم رسیده و امیدوارم بازیکنان جوان ما مثل او خود را نشان دهند.


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: زین‌الدین زیدان

زندگینامه: زین‌الدین زیدان (1972-)

 

زین الدین زیدان در 23 ژوئن سال 1972 در مارسی فرانسه به دنیا آمد.

پدر و مادر او یک زوج مهاجر الجزایری و مسلمان بودند و آنها در یک منطقه مهاجرنشین فرانسه به نام کاستیل زندگی می‌کردند.

از خیابان‌های مارسی او خیلی زود جذب باشگاه یواس سن هنری شد و بعد از گذراندن دوره‌ای در آکادمی المپیک توسط ژان وارود برای بازی در باشگاه کن انتخاب شد.

به علت استعداد فوق العاده، زیدان در کن ماندنی شد و 61 بازی در لیگ فرانسه برای این تیم انجام داد. در سال 1992 به بوردو رفت و دوران موفقیت او در این تیم آغاز شد و هواداران بوردو به او لقب زیزو دادند.

پس از 2 سال او به تیم ملی دعوت شد و در 17 آگوست 1994 در برابر جمهوری چک اولین بازی ملی خود را انجام داد. او در دقیقه 63 هنگامی که فرانسه 2 بر صفر عقب بود وارد زمین شد و با به ثمررساندن 2 گل بازی را به تساوی کشاند.

زیدان چون ملیت فرانسوی الجزایری داشت می‌توانست برای الجزایر هم بازی کند، اما عبدالحمید کرمالی مربی الجزایر او را به تیم ملی دعوت نکرد. وی معتقد بود زیدان بازیکن سریعی نیست و زیزو فرانسه را برگزید.

امه ژاکه به او اعتماد کرد و در جام ملت‌های اروپا در سال 1996 پیراهن شماره 10 تیم ملی را به وی داد و با وجود او و ژورکایف روی نام کانتونا و ژینولا خط قرمز کشید. در جام ملت‌ها، فرانسه در نیمه نهایی و در ضربات پنالتی مغلوب جمهوری چک شد و حذف شد.

پس از این رقابت‌ها‌، زیدان به تورین رفت تا در یوونتوس بازی کند. یوونتوس در 2 فصل پیاپی به فینال جام باشگاه‌های اروپا رسید ولی در هر دو دوره مغلوب شد.

سال 1998 فرانسه که میزبان جام جهانی بود انتظار قهرمانی را می کشید. در جام جهانی زیدان و فرانسه دو بازی اول را به راحتی پشت سر گذاشتند، البته زیزو در بازی مقابل عربستان در دقیقه 70 اخراج شد.

تیم هماهنگ ژاکه موفق شد از سد ایتالیا و کرواسی بگذرد تا  فرانسه به دیدار نهایی برسد و زین الدین زیدان در رویایی‌ترین شب زندگیش با 2 گلی که با ضربه سر وارد دروازه برزیل کرد تبدیل به اسطوره جدید فوتبال این کشور شود. سال 1998 با کسب عنوان‌های مرد سال اروپا و جهان برای زیدان به پایان رسید.

در حد فاصل 2001-1999هر چند در یوونتوس عنوانی نصیب زیدان نشد ولی زیدان همراه با فرانسه به مقام قهرمانی جام ملت های اروپا رسید. جامی که تحت تأثیر هنرنمایی های وی بود و عنوان مرد سال جهان را برایش به ارمغان آورد. در سال 2001 زیدان یوونتوس را ترک کرد و با قراردادی راهی رئال مادرید شد.

در رئال، زیدان پس از چندی رهبری میانه میدان را به دست گرفت و تمامی ستارگان این تیم از جمله فیگو، رائول، کارلوس و ... را تحت تأثیر قرار داد و موجبات قهرمانی این تیم در جام باشگاه‌های اروپا در فصل 02-2001 را فراهم کرد. در دیدار پایانی در گلاسکو زیدان یک گل استثنایی به بایرلورکوزن زد تا رئال برای نهمین بار قهرمان اروپا شود.

اما روزهای تیره فرا رسید، در حالیکه فرانسه یکی از شانس‌های اصلی قهرمانی جام جهانی 2002 محسوب می‌شد، پیش از شروع جام، زیدان را از دست داد و بازگشت زیزو در دیدار آخر گروهی با دانمارک هم چاره ساز نشد و مدافع عنوان قهرمانی در دور اول رقابت‌ها با جام وداع کرد.

پس از جام جهانی زیدان بار دیگر باعث موفقیت رئال شد و با این تیم به مقام قهرمانی جام بین‌قاره ای و لیگ اسپانیا دست‌یافت. همچنین به تیم فرانسه کمک کرد تا با هشت پیروزی پیاپی به دور نهایی یورو 2004 صعود نماید. در دسامبر 2003 او برای سومین بار عنوان مرد سال فوتبال جهان را مال خود کرد.

هر چند یورو 2004 با درخشش زیزو برای فرانسوی‌ها خیلی خوب آغاز شد ولی آنها در دیدار یک چهارم نهایی برابر یونان شکست خوردند و حذف شدند. پس از این ناکامی زیدان از تیم ملی کناره گیری کرد ولی به علت کسب نتایج ضعیف تیم فرانسه در مسابقه‌های مقدماتی جام جهانی 2006 و فشار مطبوعات، مردم و حتی درخواست ژاک شیراک،رئیس جمهور فرانسه، به تیم ملی بازگشت و باعث صعود فرانسه به جام جهانی شد.

اوضاع رئال مادرید پرستاره خیلی خوب نبود و زیدان اعلام کرد پس از جام جهانی برای همیشه با فوتبال وداع خواهد کرد. جام جهانی 2006 در حالی آغاز شد که کارشناسان شانس چندانی برای فرنسه قائل نبودند ولی با حذف اسپانیا به مرحله یک چهارم نهایی صعود کردند و پس از 8 سال یک بار دیگر مقابل برزیل قرار گرفتند.

این بار برزیل مدافع عنوان قهرمانی و شانس اول فتح جام به شمار می‌رفت ولی زیدان در شب رویایی دیگری چنان ستارگان این تیم را مقهور هنرنمایی استثنایی خود کرد که فرانسه را مستحق پیروزی کرد و باعث پیروزی یک بر صفر تیمش شد.

شکست پرتغال بار دیگر آنها را به دیدار نهایی رهنمون کرد جایی که ایتالیا آماده بود انتقام فینال یورو 2000 را از زیدان بگیرد. در حالیکه 7 دقیقه تا پایان وقت اضافه دوم و ضیافت پنالتی‌ها مانده بود، تحریکات ماتراتزی مدافع تیم ایتالیا باعث عکس‌العمل زیدان و در نتیجه اخراج وی و از دست رفتن قهرمانی تیم فرانسه شد.

هر چند فرانسوی‌ها کسب مقام دوم جهان را هم مدیون درخشش ستاره خود بودند. زیدان این چنین با دنیای فوتبال خداحافظی کرد و تبدیل به یکی از چند اسطوره بی‌بدیل تاریخ فوتبال شد.


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: پله

زندگینامه: پله (1940-)

 

ادسون آرانتس دوناسیمنتو (Edison Arantes do Nascimento) ملقب به پله در سال 1940 در ترس کوراکوس برزیل به دنیا آمد

پدرش یک فوتبالیست آماتور بود و ادسون کوچک در 11سالگی توسط والد ماردی برتو یکی از مربیان استعدادیاب برزیل کشف شد.

وی در 15 سالگی به باشگاه سانتوس پیوست و در سپتامبر 1956 نخستین بازی خود را مقابل کورینتیانس به انجام رساند و اولین گل خود را در دروازه این تیم جای داد.

پله در دوران بازی‌گری خود سه جام جهانی را کسب کرد و رکوردهای بسیاری را شکست؛ از جمله اولین بازیکنی که ۱۰۰۰ گل به ثمر رساند. از القاب دیگر او «او ری» (شاه) و «پرولا نگرا» (مروارید سیاه) است. از او به عنوان بزرگ‌ترین فوتبالیست تاریخ جهان یاد می‌شود.

برزیل در جام جهانی 1970 با حضور پله، کارلوس آلبرتو، توستائو، جرزینهو، ریوه لینو و ... پس از غلبه بر انگلیس مدافع عنوان قهرمانی شکست ناپذیر می‌نمود و ایتالیا هم موفق شد با درخشش ریوا، سینا، ماتزولا و فاکتی تا نیمه نهایی پیش رود.

در دیدار پایانی، پله با ضربه سری دیدنی گل اول برزیل را زد و با هنرمندی تمام کنترل میانه میدان را در دست گرفت تا پایه گذار پیروزی تاریخی 4-1 تیمش بر ایتالیا و تصاحب همیشگی جام ژوله ریمه شود.

وی مهارت کامل بازی با هر دو پا را داشت. تمام‌کننده‌ای قهار بود، دریبل‌زنی بی‌نظیر و پاسوری به یاد ماندنی. او حتی – به عنوان یک فوروارد – تکل‌زن قهاری نیز بود. سرعت و قدرت شوت او از مهمترین ویژگی‌هایش بود.

او در دوران حرفه‌ای خود سه جام جهانی را کسب کرد و ۱۲۸۱ گل به ثمر رساند. او تمام دوران فوتبال خود را در باشگاه برزیلی سانتوس بازی کرد و تنها در سال‌های آخر به آمریکا رفت تا برای کاسموس بازی کند.

پس از 17 سال حضور در سانتوس، پله در سال 1975 راهی نیویورک شد و 3 فصل در تیم کاسموس بازی کرد و در طی 64 دیدار برای این تیم 37 گل به ثمر رساند.

پله بعد از بازنشستگی در سال ۱۹۷۷ به عنوان شخصیتی ورزشی فعالیت کرد و مدتی وزیر ورزش برزیل بود.

مهمترین افتخارات پله:

  • برترین ورزشکار قرن بیستم به انتخاب کمیته بین المللی المپیک
  • بهترین بازیکن جام جهانی 1970
  • مرد سال فوتبال آمریکای جنوبی 1973
  • قهرمان جام جهانی 1958، 1962 و 1970
  • قهرمان جام بین قاره‌ای با سانتوس 1962 و 1963
  • رکورددار گلزنی در بازی‌های رسمی با 1281 گل
  • 92 بازی ملی، 77 گل
  • حضور در جام جهانی: 4 دوره (1958، 1962، 1966 و 1970) - 14 بازی، 12 گل

طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: فرانچسکو توتی

زندگینامه: فرانچسکو توتی (1976-)

فرانچسکو توتی 27 سپتامبر سال 1976 در ایتالیا به دنیا آمد.

توتی در منطقه‌ای به نام پورتا مترونیا در حوالی رم به دنیا آمد و بزرگ شد. والدین وی انزو و فیورلا توتی هستند.

بر خلاف تمام کودکان هم سن و سال که به تماشای کارتون‌های تلوزیونی علاقه مند بودند، فرانچسکو به تماشای بازی‌های فوتبال علاقه مند بود و همیشه با پسران بزرگتر از خود فوتبال بازی می‌کرد.

مادر توتی معتقد بود که پسرش نباید برای هیچ تیم دیگری به جز رم بازی کند. توتی سر انجام در سال 1989 به تیم جوانان رم پیوست.

در فینال زیر 21 ساله‌ها در تساوی یک بر یک برابر اسپانیا نیز زننده تنها گل تیمش بود. ولی اولین بازی رسمی خود را برای تیم ملی بزرگسالان ایتالیا در 10 اکتبر سال 1998 در بازی برابر سوئیس انجام داد. او در تورنومنت نهایی یورو 2000 نیز حاظر شد و در بازی برابر رومانی و بلژیک موفق به گل زنی شد.

توتی در بازی فینال جام ملت‌های اروپا زیر 18 سال در جولای 1995در پیروزی 4 بر 1 برابر اسپانیا برای ایتالیا گلزنی کرد.

فرانچسکو تنها 16 ساله بود که اولین بازی اش را برای رم در برابر برشا در پیروزی 2 بر 0 تیمش در 8 مارس 1993 انجام داد.

در فصل 94-95 توتی توانست در 20 بازی 4 گل برای رم به ثمر رساند و در طول فصل کم کم به بازیکنی ثابت تبدیل شد. او به عنوان بازیکن برتر سری آ در فصل 2000 و 2003 شناخته شد.

در فصل  2000-2001 وی با به ثمر رساند 13 گل برای تیمش سهم بسیاری در کسب اسکودتو پس از 18 سال داشت. در فصل بعد رم این عنوان را به یوونتوس واگذار کرد ولی توتی در فصل بعد موفق به ثمر رساندن 14 گل شد.

فصل 2005-2006 فصل عجیبی برای رم بود. در 19 فوریه 2006 در بازی برابر امپولی توتی به شدت از ناحیه ی مچ پا مصدوم شد.

 

وی در 11 می 2006 در بازی جام حذفی برابر میلان به میادین بازگشت که رم آن دیدار را 3 بر یک برد. آنها فصل را با مقام پنجمی پشت سر گزاشتند ولی به جام باشگاه‌های اروپا راه یافتند. رمی‌ها 11 بازی را با پیروزی پشت سر گذاشتند تا رکورد فصل 1989-1990 میلان را پشت سر بگزارند.

در فصل 2006-2007 رم با غلبه بر اینتر قهرمان جام حذفی شد و توتی با به ثمر 26 گل علاوه بر کسب مقام آقای گلی سری آ کفش طلای اروپا را نیز کسب کرد.

در ژوئن 2007 توتی، دکتر ماریانی پزشکی که مچ پایش را عمل کرد را ملاقات کرد و هر دو تصمیم گرفتند تا پلاتین درون مچ پای فرانچسکو را درنیاورند تا وی بتواند فصل آینده هم به راحتی بازی کند.

در جام جهانی 2002 توتی آن قدرها هم خوش شانس نبود. در دور دوم رقابت‌ها در بازی برابر کره با دریافت کارت زرد دوم به دلیل فریب داور در محوطه جریمه از زمین بازی اخراج شد تا ایتالیا از دور رقابت‌ها کنار رود.

پست فرانچسکو توتی مهاجم یا هافبک تهاجمی است، هر چند بیشتر در پست مهاجم دوم معروف است یک متصل کننده میان دو پست که بازیکن در نقش یک لینکر، خط هافبک را به مهاجم یا مهاجمان متصل می‌کند.

توتی به عنوان سمبل رم شناخته می‌شود، چون باشگاه را علی رغم پیشنهادهای بسیار از تیمهای قوی‌تر و ثروتمندتر ترک نکرده است و به عنوان بهترین گلزن باشگاه با بیشترین بازی انجام داده برای تیم در تاریخ باشگاه ثبت شده است.

در17 ژوئن سال 2007 وی به عنوان ارزشمند آقای گلی اروپا

دست یافت و کفش طلای قاره سبز را از آن خود کرد.

در یورو 2004 هم شانس با توتی یار نبود چون از سوی کمیته داوران از انجام بازی تا مرحله نیمه نهایی برای ایتالیا محروم شد.

بعد از مصدومیت شدید توتی از ناحیه مچ پا، حضور او در جام جهانی 2006 آلمان در هاله‌ای از ابهام قرار داشت ولی وی سرانجام با کمک پزشکان به این تورنومنت بزرگ رسید.

برخی از افتخارات توتی:

.قهرمان در سری آ با آ.اس رم:2001

  • نایب قهرمانی در سری آ با آ.اس رم:2002.2004.2006.2007
  • قهرمان کوپا ایتالیا با آ.اس رم:2007
  • نایب قهرمانی کوپا ایتالیا با آ.اس رم:2003.2005.2006
  • قهرمان جام برندگان سری آ :2001
  • نایب قهرمانی جام برندگان سری آ:2006
  • قهرمان جام جهانی:2006
  • نایب قهرمانی جام ملت های اروپا:2000
  • قهرمان جام ملت های اروپا زیر 21 سال:1996
  • بازیکن سال فوتبال ایتالیا:2000- 2001 - 2003- 2004
  • بازیکن جوان سال ایتالیا: 1999
  • بهترین گلزن سری آ: 2006- 2007
  • کفش طلائی اروپا: 2007

طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: اولیور کان

زندگینامه: اولیور کان (1969-)

الیور رولف کان در تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۹۶۹ در کارلسروهه-آلمان- به دنیا آمد.

 وی فعالیت ورزشی خود را در سن هفت سالگی در تیم فوتبال نوجوانان کارلسروهه آغاز کرد.

در هشت سالگی یکبار به دلیل بیماری دروازه‌بان تیم خود، درون دروازه جا گرفت و بازی خوبی از خود نشان داد. پدر بزرگش به همین مناسبت به او کلکسیونی از وسایل دروازه‌بان اسطوره‌ای آن زمان آلمان، "سپ مایر" را هدیه داد. همین امر سرنوشت کان را رقم زد و او را تشویق کرد که درون دروازه بایستد.

 در پانزده سالگی برای کان محرز شده بود که می‌خواهد بازیکن حرفه‌ای شود. از آنجا که اندامی لاغر داشت،  به طور منظم به تمرینات پرورش اندام پرداخت تا بتواند کاستی‌های خود را در این زمینه برطرف سازد. پدرش رولف که خود از سال 1963 تا 1965 در کارلسروهه در بوندسلیگا توپ می‌زد، درباره‌ اراده‌ آهنین پسرش گفته بود: «حتی روزهای تعطیل یکشنبه، صبح زود مرا از رختخواب بیرون می‌کشید تا با او تمرین کنم».

پس از سه سال بازی مداوم و کسب تجربه در تیم آماتور کارلسروهه، سرانجام در هفده سالگی در کادر بازیکنان حرفه‌ای این باشگاه قرار گرفت. زمان مناسب برای کان در سال ۱۹۹۰ فرارسید. دروازه‌بان شماره یک کارلسروهه که از آمادگی لازم برخوردار نبود، پس از چند اشتباه به ناچار روی نیمکت ذخیره‌ها قرار گرفت و الیور کان با آمادگی کامل توانست جای او را بگیرد. پس از مدت کوتاهی، جایگاه خود را به عنوان دروازه‌بان شماره یک در درون دروازه تثبیت کرد.

نخستین موفقیت او، رسیدن با تیم کارلسروهه به مرحله‌ نیمه نهایی جام یوفا در سال ۱۹۹۳ بود. در سال ۱۹۹۴ لقب «دروازه‌بان سال» را به خود اختصاص داد و به تیم ملی فراخوانده شد. در تیم ملی هنوز دروازه‌بان شماره‌ سه بود.

باشگاه بایرن مونیخ در همان سال کان را در ازای پرداخت پنج میلیون مارک به جای " ریموند آومان" به خدمت گرفت. مبلغی که تا آن زمان در بوندسلیگا برای هیچ گلری پرداخت نشده بود.

وی به سرعت با این تیم درخشید. در ژوئن سال ۱۹۹۵ نخستین بازی ملی خود را در برابر سوئیس انجام داد. اما در جریان مسابقات جام ملت‌های اروپا در سال ۱۹۹۶ در انگلستان که در آن آلمان به مقام قهرمانی رسید، الیور کان هنوز دروازه‌بان شماره دو و آشکارا در سایه‌ «آندریاس کوپکه» بود.

کان با باشگاه بایرن مونیخ به پیروزی‌های بزرگی دست یافت. به جز جام برندگان جام حذفی اروپا، توانست همه‌ عنوان‌های قهرمانی را به چنگ آورد. بایرن مونیخ در سال ۱۹۹۹ از جمله به خاطر درخشش دروازه‌بان خود، الیور کان به فینال مسابقات « لیگ قهرمانان» در شهر بارسلونا راه یافت. در آن بازی فراموش نشدنی، در حالی که مونیخی‌ها تا دقیقه‌ ۹۰ یک بر صفر از حریف خود، منچستر یونایتد پیش بودند و جام قهرمانی را در دستان خود احساس می‌کردند، با دوگل پی‌درپی در دقایق اضافی بازی، مغلوب شدند. الیور کان بعدها گفته بود که: «شوک بارسلونا را تا مدت‌ها نتوانستم فراموش کنم».

دو سال پس از این شکست تلخ، بایرن مونیخ توانست به لطف الیور کان بار دیگر در بازی نهایی حضور یابد و این بار در ضربات پنالتی بر «والنسیا» غلبه و جام قهرمانی را تصاحب کند. کان با دفع سه پنالتی، ستاره‌ آن مسابقه لقب گرفت.

وی در مسابقات جام جهانی فوتبال در سال ۲۰۰۲ در ژاپن و کره‌ جنوبی، پرفروغ‌ترین دوره‌ دروازه‌بانی خود را به نمایش گذاشت. اگر چه در بازی نهایی، در مقابل ستاره‌ای به نام «رونالدو» رنگ باخت. سرانجام در آستانه‌ جام جهانی ۲۰۰۶ در کشور خود، ناچار شد پیراهن شماره‌ یک را به رقیبش «ینس لمان» واگذار کند. وی پس از آن دیدارها، از تیم ملی فوتبال آلمان کناره گرفت.

اولیور کان یکی از بهترین دروازه‌بانان تاریخ فوتبال آلمان است. او یک بار گفته بود: «حتی اگر زحمت زیادی هم نمی‌کشیدم، می‌توانستم یک دروازه‌بان خوب باشم، ولی من می‌خواستم بهترین باشم».

افتخارات

در تیم ملی:

قهرمان اروپا (به عنوان گلر ذخیره، بدون حضور در بازی‌ها): 1996
نایب قهرمان جام جهانی: 1996
مقام سوم جام کنفدراسیون‌ها: 2005
مقام سوم جام جهانی (به عنوان گلر ذخیره با یک بازی): 2006

در باشگاه:

قهرمان جام یوفا: 1996
قهرمان بوندسلیگا: 1997، 1999، 2000، 2001، 2003، 2005، 2006، 2008
قهرمان جام اتحادیه آلمان: 1997، 1998، 1999، 2000، 2004، 2007
قهرمان جام حذفی آلمان: 1998، 2000، 2003، 2005، 2006، 2008
قهرمان جام باشگاه‌های اروپا: 2001
قهرمان جام باشگاه‌های جهان: 2001

 

عناوین

بهترین دروازه‌بان بوندسلیگا: 1994، 1997، 1998، 1999، 2001
بهترین دروازه‌بان جهان: 1999، 2001، 2002
بهترین دروازه‌بان اروپا: 1999، 2000، 2001، 2002
بهترین فوتبالیست آلمان: 2000، 2001
بهترین بازیکن جام جهانی 2002 (توپ طلای آدیداس، به عنوان اولین دروازه‌بان)
بهترین دروازه‌بان جام جهانی 2002 (جایزه لئو یاشین)
دومین بازیکن برتر جهان: 2002

 


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: وین رونی

زندگینامه: وین رونی (1985-)

 

وین رونی سال 1985 در شهر لیورپول انگلستان به دنیا آمد.

شهرت او وقتی به عنوان یک بازیکن جوان در جهان بیشتر شد که بازی‌های خیره کننده‌ای برای انگلستان در جام ملت‌های اروپا در سال 2004 در پرتغال به نمایش گذاشت.

وین رونی در ابتدای فوتبال خود در تیم دسته اولی اورتون بازی می‌کرد و طی بازی‌های خوب و عالی، مربی وقت تیم ملی انگلستان تصمیم به حضور وی در تیم ملی کشورش گرفت.

بازی‌های فوق‌العاده خوب او باعٍث شد تا سر الکس فرگوسن خواهان او شود مبلغی را که باشگاه منچستر یونایتد به رونی پیشنهاد کرد بالغ بر30 میلیون پوند بود تا او یکی از گرانترین بازیکنان جوان جهان شود.

رونی اولین بازی‌اش را برای منچستر یونایتد در فصل 2002-2003 انجام داد و بعد از گذشت 9 بازی در مقابل حریف قدرتمند منچستر یعنی آرسنال توانست گلزنی کند.

به زودی استعداد وین رونی در سطح بین‌المللی آشکار شد و او در فوریه ۲۰۰۳ جوانترین بازیکن تیم ملی فوتبال شد، زمانیکه به عنوان بازیکن ذخیره در بازی مقابل استرالیا در آپتون پارک به میدان آمد.

او همچنین جوانترین بازیکنی شد که برای کشورش در بازی با مقدونیه در ۱۷ سالگی و در سپتامبر ۲۰۰۳ گل زد.

او در چهار مسابقه مقابل سوییس و کرواسی ۴ گل به ثمر رساند، از جمله گل زیبایی از فاصله ۲۵ یاردی (۲۲ و نیم متری) به کرواسی زد.

وی در یک نظرسنجی به عنوان زشت‌ترین بازیکن دنیا انتخاب شده است.


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: پائولو مالدینی

زندگینامه: پائولو مالدینی (1968 -)

 

پائولو چزاره مالدینی در تاریخ 26 جون سال 1968 در میلان به دنیا آمد

باشگاه: پسر فوتبالیست و مربی سابق ایتالیا، چزاره مالدینی، از وقتی 10 ساله بود، برای باشگاه آ. ث. میلان بازی می‌کرد. در فصل 85/ 1984 و در تاریخ 20 ژانویه 1985 در دیدار مقابل اودینزه کالچو،‌ اولین بازی خود در سری A را تجربه کرد. مالدینی در این بازی از نیمه دوم به جای سرجو باتیستینی که مصدوم شده بود به میدان آمد. وی در طول فصل 85/ 1984 یک بازی در لیگ ایتالیا انجام داد.

او در فصل 86/ 1985 بازیکن ثابت میلان شد. از آن زمان در بیشتر مواقع به عنوان مدافع میانی و برخی مواقع به عنوان مدافع چپ بازی کرده است. اسکودتوی فصل 88/ 1987 اولین عنوانی بود که او با باشگاهش به دست آورد. در پایان دهه 80 در میلان در کنار بازیکنانی چون فراکو باره‌سی، مارکو فان باستن، روبرتو دونادونی، رود گولیت و فرانک ریکارد بازی می‌کرد.

از آن زمان، عنوان‌های ملی و بین المللی زیادی را با میلان کسب کرده است. او تاکنون هفت بار با این تیم قهرمان ایتالیا، یک بار قهرمان جام حذفی و پنج بار قهرمان سوپر جام ایتالیا شده است. علاوه بر این‌ها وی با میلان دوبار قهرمان جام باشگاه‌های اروپا، سه بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، پنج بار قهرمان سوپر جام یوفا، دوبار قهرمان جام باشگاه‌های جهان موسوم  به جام تویوتا (برنده دیدار قهرمان باشگاه‌های اروپا و آمریکای جنوبی)، و یک بار قهرمان جام باشگاه‌های جهان ( مسابقاتی که بین قهرمانان باشگاهی شش قاره مختلف انجام می‌شود ) شده است.

در سال 1994، مالدینی که در همان سال با میلان اسکودتو و لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورده بود، از سوی مجله فوتبال "ورد ساکر" به عنوان بازیکن سال انتخاب شد. او اولین مدافعی است که به این افتخار دست پیدا می‌کند. پس از فصل 97/ 1996 و پایان دوران فعالیت فرنکو باره‌سی، مالدینی کاپیتان تیم آ. ث. میلان شد.

او در 11 مارس سال 2007 در دربی شهر میلان در مقابل اینتر میلان، ششصدمین بازی خود در سری A را انجام داد. وی از لحاظ تعداد بازی در سری A، ‌رکورددار می‌باشد. همچنین او در 16 فوریه سال 2008 در دیدار مقابل پارما در لیگ فوتبال ایتالیا، هزارمین بازی رسمی خود برای میلان را انجام داد.

در 16 دسامبر سال 2007 در جریان بازی‌های جام باشگاه‌های جهان در یوکوهاما، اعلام کرد که در سال 2008 از فوتبال خداحافظی می‌کند. در 7 مارس 2008، دو روز بعد از حذف میلان در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در مقابل آرسنال، در تصمیم خود تجدیدنظر کرد و گفت که می‌خواهد قراردادش را برای یک سال دیگر تمدید ‌کند.

در همین حال قراردادش را تا تاریخ 30 جون 2009 تمدید کرد. در 17 آوریل سال 2009 مالدینی اعلام کرد که در پایان فصل 09/ 2008 به طور حتم از فوتبال کنار می‌رود و اضافه کرد که بعد از آن در دنیای فوتبال فعالیت خواهد کرد، البته نه به عنوان مربی.

تیم ملی: اولین حضور مالدینی در تیم ملی ایتالیا در تاریخ 31 مارس 1988 در مقابل یوگسلاوی بود که با نتیجه تساوی 1 بر 1 به پایان رسید. او از سال 1994 تا 2002 کاپیتان تیم ملی بود و با 126 بازی ملی، قبل از فابیو کاناوارو ( 122 بازی ملی )، رکورددار بازی در تیم ملی ایتالیا است.

نقطه اوج دوران فعالیت وی در تیم ملی، حضور در فینال جام  جهانی 1994 ( شکست در مقابل برزیل ) و فینال جام ملت‌های 2000 اروپا ( شکست مقابل فرانسه ) می‌باشد. در جام جهانی 1990 در کشور خود، در مرحله نیمه نهایی، تیم ایتالیا مغلوب آرژانتین شد و جام جهانی را با کسب مقام سوم به پایان برد. مالدینی در مجموع با تیم ملی ایتالیا  در چهار جام جهانی ( 1990، 1994، 1998، 2002 ) و نیز سه جام ملت‌های اروپا ( 1988، 1996، 2000 ) شرکت داشته است.

در سال‌های 1996 تا 1998 در تیم ملی ایتالیا تحت رهبری پدرش، چزاره مالدینی بازی می‌کرد. پائولو مالدینی پس از بدبیاری ایتالیادر جام جهانی 2002 که  در مرحله یک هشتم نهایی با شکست برابر کره جنوبی از دور رقابت‌ها حذف شد، از تیم ملی کناره‌گیری کرد و بازگشت به این تیم برای جام ملت‌های 2004 و جام جهانی 2006 را رد  کرد.

 

موفقیت‌ها

در تیم ملی:

  • سوم جهان: 1990
  • نایب قهرمان جهان: 1994
  • نایب قهرمان اروپا: 2000

در باشگاه:

  • قهرمانی ایتالیا (7): 88/1987، 92/1991، 93/1992، 94/1993، 96/1995، 99/1998، 04/2003
  • جام باشگاه‌های اروپا (2): 89/1988، 90/1989
  • لیگ قهرمانان اروپا (3): 94/1993، 03/2002، 07/2006
  • سوپر جام اروپا (5): 1989، 1990، 1994، 2003، 2007
  • جام باشگاه‌های جهان (جام تویوتا) (2): 1989، 1990
  • سوپر جام ایتالیا (5): 1989، 1992، 1993، 1994، 2004
  • جام حذفی ایتالیا (1): 2003
  • جام باشگاه‌های جهان (1): 2007

عناوین شخصی

  • بازیکن سال "ورد ساکر": 1994
  • دومین بازیکن برتر جهان: 1995
  • انتخاب در تیم جام جهانی قرن: 2002
  • حضور در باشگاه صدتایی‌های فیفا ( فیفا 100 )
  • بهترین مدافع سری A: 2004
  • بهترین مدافع سال جایزه باشگاه فوتبال یوفا: 2007
  • مالدینی هشت بار ( 1989، 1990، 1993، 1995، 2003، 2005، 2007 ) در فینال جام باشگاه‌ها و نیز لیگ قهرمانان اروپا بازی کرده است. بدین ترتیب او در مجموع به همراه فرانچسکو گنتو، رکورد حضور در فینال این تورنمنت را داراست. گنتو در مجموع یک فینال بیشتر را در کارنامه‌اش دارد، ‌چراکه در سال 1971 هم در دیدار فینال جام در جام اروپا بازی کرده است.
  • در فصل 03/ 2002 لیگ قهرمانان اروپا، با انجام 19 بازی، رکورد بیشترین بازی در یک فصل این جام را در اختیار دارد.
  • طولانی‌ترین زمان حضور در جام‌های جهانی (2.217 دقیقه) متعلق به او است.
  • بازی او بیش از حد جوانمردانه است. در طول بیش از 600 بازی در لیگ،‌ تنها چهار بار کارت قرمز دریافت کرده است.
  • پس از کناره‌گیری او از فوتبال، باشگاه میلان، پیراهن شماره " 3 " او را به هیچ بازیکن دیگری نخواهد داد، مگر این‌که در آینده یکی از پسران وی بازیکن این تیم شود. 

طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: رونالدینیو

زندگینامه: رونالدینیو (1980-)

رونالدو دو آسیس موریرا در تاریخ 21 مارس 1980 در پورتو آلگره برزیل به دنیا آمد.

باشگاه

رونالدینیو دوران نوجوانی را در برزیل و باشگاه گرمیو پورتو آلگره سپری کرد.

به دلیل اقامت در سوئیس، جایی که برادرش که نه سال از خودش بزرگ‌تر بود در یک تیم حرفه‌ای بازی می‌کرد، در تیم زیر 14 سال سیون به بازی مشغول شد و در سال 1993 با کسب چند عنوان قهرمانی آنجا را ترک کرد.

فعالیت حرفه‌ای او در سال 1997 در باشگاه گرمیو در لیگ دسته اول برزیل آغاز شد. وی در سال 2001 به تیم پاری سن ژرمن فرانسه پیوست.

از آنجا نیز در سال 2003 با مبلغی د رحدود 32250000 یورو راهی تیم نامدار بارسلونا در اسپانیا شد. بارسا در فصل 05/2004 با نمایش درخشان رونالدینیو قهرمانی لالیگا را به دست آورد.

در اول سپتامبر سال 2005 معلوم شد که رونالدینو،‌ قراردادش را که تا سال 2008 اعتبار داشت، با افزایش حقوق، پیش از موعد تا سال 2010 تمدید کرده است.

رونالدینیو در 28 نوامبر سال 2005  به عنوان مرد سال فوتبال اروپا انتخاب شد. او این عنوان را با پشت سر گذاشتن دو هافبک انگلیسی، فرانک لمپارد و استیون جرارد به دست آورد. بدین ترتیب رونالدینیو جای آندری شوچنکو را گرفت که سال قبل از آن مرد سال اروپا شده بود. رونالدینیو در 19 دسامبر سال 2005 برای دومین مرتبه پیاپی به عنوان برترین فوتبالیست جهان برگزیده شد. او با فاصله زیادنسبت به  فرانک لمپارد و ساموئل اتوئو صاحب این عنوان شد. پیش از او تنها دو بازیکن موفق شده بودند که این مقام را بیش از یک بار به دست آورند: زین‌الدین زیدان و رونالدو.

دستمزد سالیانه رونالدینیو در بارسلونا بالغ بر 15 میلیون یورو و با احتساب مزایای جنبی آن در حدود 23 میلیون یورو می‌شد. بدین ترتیب وی در سال‌های 2006 و 2007 پردآمدترین فوتبالیست دنیا محسوب می‌شد.

رونالدینیو با پیراهن بارسلونا 250 بازی رسمی انجام داد و 110 گل نیز به ثمر رساند. اما پس از ضعیف شدن عملکردش، رهبران باشگاه اعلام کردند که حاضرند او را با مبلغ 20 میلیون یورو بفروشند. بعد از این که مربی جدید بارسا، جوزپ گواردیولا اظهار کرد که رونالدینیو در فصل جدید عضوی از تیمش نخواهد بود، وی در آگوست سال 2008 با 25 میلیون یورو راهی ایتالیا و باشگاه آ. ث. میلان شد. رقم دستمزد سالیانه وی در میلان نیز بالغ بر 5/6 میلیون یورو می‌باشد. بنا بر تحقیق مجله فرانسوی فرانس فوتبال، درآمد سالیانه وی به همراه درآمد حاصل از تبلیغات بالغ بر 6/19 میلیون یورو بوده و بدین ترتیب سومین فوتبالیست پردرآمد دنیا می‌باشد.

تیم ملی

رونالدینیو در سال 1997 به همراه تیم ملی زیر 17 سال برزیل قهرمان جهان شد.
وی در 26 ژوئن 1999اولین بازی ملی خود در تیم بزرگسالان را در مقابل لتونی انجام داد. اولین گل او برای تیم ملی در دومین بازی‌اش در 30 ژوئن 1999 در مقابل ونزوئلا زده شد. او در ژوئیه 1999 با برزیل قهرمان جام ملت‌های آمریکای جنوبی موسوم به کوپا آمه‌ریکا شد و در آکوست همان سال در جام کنفدراسیون‌ها به مقام نایب قهرمانی رسید.

رونالدینیو در جام جهانی 2002 تبدیل به یک فوق ستاره شد: او با تیم ملی برزیل در فینال جام جهانی در مقابل تیم آلمان به برتری رسیده و قهرمان جهان شد. گل او در مرحله بک چهارم نهایی این جام در 21 ژوئن 2002 در مقابل انگلیس از یاد فوتبال‌دوستان نخواهد رفت، گلی که با یک ضربه مستقیم ایستگاهی از مسافتی دور از بالای سر دیوید سیمن، گلر انگلیس که از دروازه‌اش فاصله زیادی گرفته بود، به تور دروازه انگلیس نشست و منجر به پیروزی 2 بر 1 برزیل شد.

در سال 2005، رونالدینیو به همراه تیم ملی برزیل قهرمان جام کنفدراسیون‌ها شد. آنها در دیدار فینال در 29 ژوئن،‌ 4 بر 1 آرژانتین را در هم کوبیدند و رونالدینیو نیز با زدن یک گل در این پیروزی سهیم شد.

در جام جهانی 2006، او و تیم ملی برزیل عملکرد ضعیفی داشتند و در مرحله یک چهارم نهایی در مقابل فرانسه که بعدا فینالیست آن جام شد، شکست خورده و از دور رقابت‌ها حذف شدند.

رونالدینیو در دو المپیک 2000 و 2008 نیز شرکت داشت و سه گل هم به ثمر رساند. در سال 2000 در مرحله یک چهارم نهایی در مقابل تیم ملی کامرون که بعدا قهرمان آن رقابت‌ها شد، شکست خورد و در سال 2008 مقام سومی و مدال برنز المپیک را به دست آورد. در این سال نیز برزیل با شکست از آرژانتین حذف شد که در این رقابت‌ها به مقام قهرمانی رسید.

رونالدینیو به دلیل حضور اندکش در بازی‌های میلان برای جام کنفدراسیون‌های سال 2009 به تیم ملی فراخوانده نشد.

 

عناوین و افتخارات

تیم ملی

قهرمانی در جام جهانی زیر 17 سال: 1997
قهرمانی در کوپا آمه ریکا: 1999
قهرمانی در جام جهانی: 2002
قهرمانی در جام کنفدراسیون‌ها: 2005

باشگاه

قهرمانی در جام یوفا اینترتوتو: 2001
قهرمانی در سوپرجام اسپانیا: 2005، 2006
قهرمانی در لیگ اسپانیا: 2005، 2006
قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا: 2006

افتخارات شخصی

بهترین بازیکن جام جهانی زیر 17 سال: 1997
بهترین بازیکن جام کنفدراسیون‌ها: 1999
فوتبالیست سال جهان: 2004، 2005
فوتبالیست سال اروپا: 2004
آقای گل جام کنفدراسیون‌ها: 1999
آقای گل مقدماتی المپیک: 2000
مهاجم سال جایزه فوتبال یوفا: 2005
بازیکن سال جایزه فوتبال یوفا: 2006
مرد سال جهان از سوی مجله "ورد ساکر": 2004، 2005


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگینامه: فابین بارتز

زندگینامه: فابین بارتز (1971-)

فابین بارتز در تاریخ 28 ژوئن سال 1971 در لاولان در آریژ فرانسه به دنیا آمد.

فعالیت باشگاهی

بارتز با 83/1 متر قد، به عنوان فوتبالیست حرفه‌ای در تیم‌هایی چون تولوز، آ.اس. موناکو، منچستر یونایتد، المپیک مارسی،‌ اف.سی. نانت و تیم ملی فوتبال فرانسه بازی کرده است. پدر وی نیز یک بازیکن موفق راگبی بود که یک بازی ملی هم برای فرانسه انجام داده بود.

پس از این که وی در تابستان سال 2006 نتوانست تیم جدیدی برای خود پیدا کند، در اکتبر آن سال کناره‌گیری‌اش از فوتبال را اعلام کرد،‌ اما تنها دو ماه بعد در تصمیمش تجدید نظر کرده و قراردادی با باشگاه نانت به امضاء رساند. در آنجا هم در آوریل سال 2007 پس از این که درپی یک شکست در بازی‌های لیگ فرانسه، از سوی هوادارانی که گویا مست بودند مورد حمله قرار گرفته و مورد ضرب و شتم قرار گرفت، از فوتبال خداحافظی کرد. بارتز تنها یک روز بعد از آن به همراه خانواده‌اش آن شهر را ترک کرد.

فعالیت ملی

بارتز اولین بازی ملی خود را در سال 1994 انجام داد. اما تازه در مسابقات جام ملت‌های اروپا در سال 1996 بود که به دروازه‌بان ثابت تیم ملی تبدیل شد. وی پس از پیتر شیلتون، دومین گلری است که در ده بازی جام جهانی هیچ گلی دریافت نکرده است. او در بازی  نیمه نهایی جام جهانی 2006 در بازی مقابل پرتغال به رکورد شیلتون رسید، اما در فینال این رقابت‌ها، مارکو ماتراتزی، بازیکن ایتالیا با گلی که به تساوی 1 بر 1 انجامید، مانع از برجای گذاشتن رکورد توسط بارتز شد.

فابین بارتز در کنار دینو زوف و سپ مایر، یکی از فقط سه دروازه‌بانی است که هم قهرمان اروپا و هم جهان شده‌اند. به علاوه او یکی از معدود گلرهایی است که دوبار فینال جام جهانی را تجربه کرده است. وی همچنین به همراه  تیم ملی فرانسه در فینال جام ملت‌های اروپا در سال 2000 و نیز فینال جام کنفدراسیون‌ها در سال 2003 حضور داشته است.

 

عناوین و افتخارات:

قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا با مارسی: 1993
قهرمان باشگاه‌های فرانسه با موناکو: 1997، 2000
قهرمان جهان: 1998
قهرمان اروپا: 2000
برترین دروازه‌بان سال جهان: 2000
قهرمان جام کنفدراسیون‌ها: 2003
قهرمان لیگ برتر انگلیس با منچستر یونایتد: 2001، 2003
نایب قهرمان جهان: 2006
شماره 1 لیست برترین گلرهای فرانسه از سوی مجله فرانس فوتبال: اکتبر 2006
شوالیه لژیون افتخاری فرانسه


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگی نامه روماریو

زندگینامه: روماریو (1966-)

 

روماریو دو سوزا فاریا در 29 ژانویه سال 1966 در ریو دو ژانیرو در برزیل به دنیا آمد.

روماریو فعالیت حرفه‌ای خود را در سال 1985 در باشگاه واسکو دو گاما آغاز کرد و با این تیم دو بار قهرمان لیگ منطقه ریو دو ژانیرو شد. از سال 1988 تا 1992 برای آیندهوون به میدان رفت. با این تیم نیز در سال‌های 1989، 1991 و 1992 قهرمان باشگاه‌های هلند شد و در سال 1989 به عنوان مرد سال فوتبال این کشور انتخاب شد. در سال 1993 به بارسلونا پیوست و در این تیم آقای گل باشگاه‌های اسپانیا شده و قهرمانی لیگ باشگاهی این کشور را به دست آورد. آن زمان مربی او در این تیم،‌ یوهان کرایف بود که روماریو را به عنوان "نابغه محوطه جریمه" توصیف می‌کرد.

در سال 1995،‌ اول به صورت قرضی به برزیل برگشت و پیراهن باشگاه فلامینگو ریو دو ژانیرو را به تن کرد. در فصل 97/1996 در والنسیا مشغول فعالیت بود و پس از ‌‌آن دوباره به فلامینگو بازگشت. از سال 2000 دوباره عضوی از واسکو دو گاما شد و با این تیم قهرمان کوپا مرکوسور ( جام باشگاهی در آمریکای جنوبی که ازسال 1998 تا 2001 برگزار می‌شد) شده و نیز قهرمانی باشگاه‌های برزیل را به دست آورد. وی در همان سال به عنوان فوتبالیست سال آمریکای جنوبی برگزیده شد.

 از سال 2002 تا 2004 در تیم فلومیننزه ریو دو ژانیرو توپ می‌‍زد. در همان زمان مدتی کوتاه برای تیم السد قطر بازی کرد که این دوره تنها پس از ده هفته، در آوریل سال 2003 با فسخ پیش از موعد قرارداد به پایان رسید. در اکتبر سال 2004، روماریو که به داشتن طبعی احساساتی و تند معروف بود،‌ پس از اختلاف با مربی فلومیننزه از این تیم اخراج شد و دوباره به واسکو دو گاما بازگشت. در فصل 2005 در سن 40 سالگی 22 گل برای واسکو دو گاما زد و به این ترتیب آقای گل لیگ فوتبال برزیل شد. این در حالی بود که وی از ابتدای فصل با انتقادات شدید رسانه‌ها به عنوان کسی که به پایان دوران اوجش نزدیک شده،‌ مواجه بود.

در اواخر مارس سال 2006 به باشگاه میامی آمریکا پیوست که تحت مالکیت شرکت ورزشی برزیلی ترافیک بود و در لیگ usl (دومین لیگ معتبر فوتبال در آمریکای شمالی) بازی می‌کرد. در پایان ماه سپتامبر قراردادی با تیم دسته اولی آدلاید یونایتد برای انجام چهار بازی در آ- لیگ استرالیا امضاء کرد.

از ژانویه سال 2007 دوباره با واسکو دو گاما قرارداد بست. او ابتدا از سوی فیفا اجازه بازی نداشت،‌ چراکه طبق قوانین فیفا، یک بازیکن در یک فصل حداکثر در دو باشگاه می‌تواند بازی کند. در حالی که پس از میامی و آدلاید، واسکو سومین تیم روماریو در یک فصل می‌شد. اما پس از آن فیفا کوتاه آمد،‌ زیرا فصل فوتبال در برزیل با تقویم فوتبال در اروپا مطابق نبود.

در 20 مه 2007 روماریو هزارمین گل خود در طول مدت فعالیتش را به ثمر رساند. در پیروزی 3 بر 1 تیمش در مقابل اسپورت رسیف،‌ وی با یک ضربه کاشته در دقیقه 48 بازی، گل سوم تیمش را زد. البته گل‌شماری روماریو از سوی فیفا به رسمیت شناخته نشد، زیرا وی 98 گلی را هم که در دوره نوجوانی زده، به حساب آورده بود، در حالی که وی تنها  موفق به زدن  902 گل در بازی‌های رسمی که شامل بازی‌های دوستانه هم می‌شود، شده بود.

در اکتبر سال 2007 در سن 41 سالگی آزمایش دوپینگ از وی مثبت و حاوی مصرف ماده فیناسترید از سوی او بود. به گفته خود وی، او ماه‌ها از این دارو برای جلوگیری از ریزش مو استفاده می‌کرده که این ماده را دربر داشته است. در فوریه سال 2008 روماریو اعلام کرد که  در 30 مارس 2008 به فعالیت خود پایان می‌دهد. از آنجایی که وی به دلیل استفاده از داروی ریزش مو تا اواسط آوریل 2008 از انجام بازی محروم بود، دیگر در هیچ بازی‌ای حضور نیافت. در آغاز فوریه 2008 به عنوان مربی بازیکنان واسکو دو گاما، بعد از اختلاف با مالک باشگاه، اوریکو میراندا،‌ استعفا داد. در 14 فوریه سال 2008 محرومیت وی توسط کمیسیونی لغو شد که به این نتیجه رسیده بود که روماریو در ماجرای دوپینگ مقصر نبوده است. با وجود این،‌ وی در 15 آوریل 2008 اظهار داشت: "من دیگر بازی نخواهم کرد. این قطعی است"! دلیل ای تصمیم را هم روی فرم نبودن اعلام کرد، چراکه در طول مدت محرومیتش اصلا تمرین نکرده بود.

پس از آن به عنوان نماینده حامی مالی باشگاه آمریکا اف.سی مشغول کار شد. این تیم هم‌اکنون در لیگ دسته دو در منطقه رو دو ژانیرو بازی می‌کند. در 13 آگوست سال 2009، روماریو که 43 سال داشت، اعلام کرد که می‌خواهد دوباره بازی کند: "می‌خواهم در یک با دو بازی رسمی به میدان بروم تا آرزوی پدرم را تحقق بخشم". پدر روماریو، اده‌وایر، هوادار این باشگاه بود.

فعالیت ملی

روماریو در 70 بازی برای تیم ملی برزیل، 55 گل وارد دروازه حریفان کرده است؛ و بدین ترتیب پس از پله و رونالدو، سومین گلزن موفق تمام دوران تیم ملی برزیل می‌باشد. او اولین بار در 23 مه سال 1987 در دوبلین در مقابل ایرلند به میدان رفت و اولین گلش را پنج روز بعد در هلسینکی در برابر فنلاند به ثمر رساند. در بازی‌های المپیک تابستانی 1988 با تیم ملی کشورش به مدال نقره دست یافت و خودش در این تورنمنت 5 گل زد.

در جام جهانی 1990 در ایتالیا فقط در یک بازی به میدان رفت،‌ زیرا دچار مصدومیت از ناحیه قوزک پا شده بود، به علاوه با کادر رهبری تیم نیز اختلاف داشت، ‌چراکه او و چند بازیکن دیگر با فیزیوتراپ خودشان به مسابقات آمده بودند.

او در جام جهانی 1994 آمریکا نقشی تعیین کننده در قهرمانی برزیل داشت و خود نیز به عنوان بهترین بازیکن جام، برنده توپ طلا شد. او پنج گل در این جام زد که یکی از آنها گل تساوی در آخرین بازی مرحله گروهی در مقابل سوئد و یکی نیز گل از روی نقطه پنالتی در فینال مسابقات در برابر ایتالیا بود. او در کنار زوج خط حمله‌اش، ببتو در طول جام جهانی بسیار درخشید.

پس از جام جهانی رونالدوی جوان زوج او در خط حمله تیم ملی برزیل شد. آن دو در فینال جام کنفدراسیون‌ها در سال 1997 در ریاض، هرکدام سه گل در پیروزی 6 بر 0 تیمشان به ثمر رساندند. روماریو خود با زدن هفت گل،‌ آقای گل تورنمنت شد. قرار بود در جام جهانی 1998 در فرانسه هم این دو در خط حمله برزیل حضور داشتند،‌ اما روماریو مصدوم شد و پزشکان گفتند که وی نمی‌تواند تا جام جهانی به فرم ایده‌آل برسد و بدین ترتیب علی‌رغم میلش‌، جای خود را به ببتو داد.

پس از آن با ماریو زاگالو،‌ سرمربی،‌ و دستیارش زیکو دعوای کوچک علنی‌ای را آغاز کرد. البته با زاگالو از زمانی که دستیار کارلوس آلبرتو پریرا بود مشکل داشت،‌ چراکه او در آن زمان در یک بازی دوستانه مقابل آلمان در سال 1992 به روماریو اجازه نداده بود تا پیراهن شماره 11 را که بسیار آن را دوست می‌داشت به تن کند. به دنبال آن با پله نیز جنگی رسانه‌ای را شروع کرد، زیرا او هم تغییر شیوه زندگی روماریو را به عنوان رفتاری غیرحرفه‌ای مورد انتقاد قرار داده بود.

قبل از جام جهانی 2002 و در حالی که 36 سال سن داشت، با بازی‌های عالی و نمایش‌های خوبش، هواداران و رسانه‌ها را وادار کرد که به شدت خواستار دعوت او به تیم ملی شوند، این در حالی بود که تیم ملی برزیل در مسابقات انتخابی جام جهانی عملکرد خوبی نداشته و در گروه خود در منطقه آمریکای جنوبی تنها به رتبه سوم بسنده کرده بود. اما سرمربی تیم ملی در آن زمان، لوئیز فلیپه اسکولاری،‌ از دعوت او به تیم امتناع کرد و بدون روماریو راهی ژاپن و کره‌جنوبی شد.

در 27 آوریل سال 2005، تقریبا چهار سال پس از آخرین بازی ملی‌اش، بازی خداحافظی‌اش در مقابل گواتمالا انجام داد که به پیروز ی3 بر 0 برزیل  انجامید و وی نیز یکی از گل‌های این تیم را به ثمر رساند.

 

زندگی شخصیروماریو به کسی که مدام و به طرزی افراطی زندگی‌اش را تغییر می‌دهد معروف بوده و همین امر هم در تیم ملی و باشگاه‌های مختلفی چون بارسلونا و فلامینگو برایش مشکلاتی ایجاد می‌کرد. او دو فرزند از ازدواج اول و یک فرزند از ازدواج دومش دارد. از سومین ازدواج نیز دختری دارد که با سندرم داون متولد شده است.

او در سال 2005 نیز جنجال آفرید. وی در یک مسابقه فوتبال شرکت کرد که یک قاچاقچی معروف هم بازی‌اش بود. 

روماریو در یک مصاحبه برای چندمین بار علاقه‌مندی خود را برای ورود به دنیای سیاست اعلام کرد. 

عناوین و موفقیت‌ها

 تیم ملی:

مدال نقره المپیک: 1988
قهرمانی جهان: 1994
قهرمانی در کوپا آمه‌ریکا: 1989، 1997
قهرمانی در جام کنفدراسیون‌ها: 1997
مقام سوم جام جهانی فوتبال ساحلی: 2005

 باشگاهی:

قهرمانی در جام حذفی هلند: 1989، 1990
قهرمانی در لیگ باشگاهی هلند: 1989، 1991، 1992
قهرمانی در لیگ باشگاهی اسپانیا: 1994
قهرمانی در جام مرکوسور: 1999، 2000
قهرمانی در لیگ باشگاهی برزیل: 2000

عناوین و افتخارات شخصی

مرد سال فوتبال جهان: 1994
بهترین بازیکن جام جهانی: 1994
بهترین بازیکن آمریکای جنوبی در اسپانیا: 1994
آقای گل مسابقات منطقه ریو دو ژانیرو: 1986، 1987، 1996، 1997، 1998، 1999، 2000
آقای گل المپیک: 1988
آقای گل لیگ هلند: 1989، 1990، 1991
آقای گل جام حذفی هلند: 1989، 1990
آقای گل لیگ قهرمانان اروپا: 1990، 1993
آقای گل لیگ اسپانیا: 1994
آقای گل جام کنفدراسیون‌ها: 1999


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگی نامه ریوالدو

 

زندگینامه: ریوالدو (1972-)

 

ریوالدو ویتور بوربا فریرا در تاریخ 19 آوریل سال 1972 در پائولیستای برزیل به دنیا آمد.

ریوالدو در بین سال‌های 1997 تا 2002 که در تیم ملی برزیل بازی می‌کرد، یکی از بهترین و گلزن‌ترین هافبک‌های دنیا به شمار می‌رفت. نقطه اوج دوران فعالیتش نیز انتخابش به عنوان مرد سال اروپا و مرد سال فوتبال جهان در سال 1999 بود.

 یکی از بزرگ‌ترین افتخارات ورزشی وی نیز قهرمانی در سوپر جام اروپا و قهرمانی در جام جهانی در سال 2002 بود. البته یک بار نیز یک حرکت کاملا غیرورزشی انجام داد و آن این که در جام جهانی 2002 در دیدار مقابل ترکیه وانمود کرد که از ناحیه سر مصدم شده است و با این کار داور را مجاب به اخراج هاکان اونسال، بازیکن تیم ملی ترکیه از زمین کرد.

او در طول مدت فعالیتش به عنوان بازیکن در این تیم‌ها بازی کرده است:

 پائولیستا پرنامبوکو (1992 – 1990)
اف. سی. سانتاکروز (1993/1 – 1992/1)
موجی- میریم (1993 – 1993/1)
کورینتیانس سائوپائولو (1994 – 1993)
پالمیراس سائوپائولو (1996 – 1994)
دپورتیوو لاکرونیا (1997 – 1996)
اف.ث. بارسلونا (2002 – 1997)
آ.ث. میلان (نوامبر 2003 – 2002)
کروزیرو بلو هوریزونته (فوریه 2004 – ژانویه)

ریوالدو از فصل 05/2004 در باشگاه یونانی المپیاکوس پیروس بازی کرد. در 12 مه 2007 اعلام کرد از آنجایی که این باشگاه قرارداد جدیدی با مبلغی کمتر به وی پیشنهاد داده است، قراردادش را با آنها فسخ خواهد کرد.

از ماه مه سال 2007 برای آ.ا. آتن به میدان رفت و در ماه آگوست سال 2008 به تیم بنیادکار تاشکند ازبکستان پیوست.

عناوین و موفقیت‌ها

به عنوان بازیکن ملی:

مدال برنز فوتبال المپیک: 1996
قهرمان جام کنفدراسیون‌ها: 1997
نایب قهرمان جهان: 1998
قهرمان کوپا آمه‌ریکا: 1999
قهرمان جهان: 2002

به عنوان بازیکن باشگاهی:

قهرمان لیگ برازیلیرو دو فوتبال: 1994
قهرمان لیگ منطقه پائولیستا: 1994، 1996
قهرمان جام یورو آمه‌ریکا: 1996
قهرمان باشگاه‌های اسپانیا: 1998، 1999
قهرمان جام حذفی اسپانیا: 1998
قهرمان سوپر جام اروپا: 1998، 2003
قهرمان لیگ قهرمانان اروپا: 2003
قهرمان جام حذفی ایتالیا: 2003
قهرمان جام گمپر: 1997، 1998، 1999، 2000، 2001
قهرمان جام حذفی یونان: 2005، 2006
قهرمان باشگاه‌های یونان: 2005، 2006، 2007
قهرمان باشگاه‌های ازبکستان: 2008
قهرمان جام حذفی ازبکستان: 2008

افتخارات شخصی

مرد سال فوتبال برزیل: 1993، 1994
مرد سال فوتبال جهان: 1999
مرد سال فوتبال اروپا: 1999
بهترین بازیکن و آقای گل در کوپا آمه‌ریکا: 1999
آقای گل لیگ قهرمانان اروپا: 2000
انتخاب در تیم ستارگان جام‌های جهانی 1998 و 2002
انتخاب در فیفا 100


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگی نامه لوئیز فیگو

زندگینامه: لوئیز فیگو (1972-)

لوئیز فیلیپه مادیرا کایرو فیگو در تاریخ 4 نوامبر سال 1972 در آلمادای پرتغال به دنیا آمد.

فعالیت‌ها

فیگو در دوازده سالگی به استخدام تیم نوجوانان اسپورتینگ لیسبون درآمد. وقتی هفده سال داشت، برای تیم بزرگسالان اسپورتینگ در لیگ فوتبال پرتغال به میدان رفت. وی در نوزده سالگی توجه جهان فوتبال را به خود جلب کرد.

بدین ترتیب فیگو در سال 1989 به عنوان عضوی از تیم ملی زیر 16 سال پرتغال به مقام سوم جهان در اسکاتلند رسید. دو سال بعد با تیم زیر 20 سال پرتغال قهرمان جام جهانی جوانان در کشور خودش شد.

در سال 1995 از اسپورتینگ لیسبون راهی اف.ث. بارسلونا شد. در آنجا با مربیان بزرگی چون یوهان کرایف، بابی رابسون و لوئیز فان گال تمرین کرد و به یکی از معروف‌ترین فوتبالیست‌های آن زمان تبدیل شد.

پس از جام ملت‌های 2000 اروپا در بلژیک و هلند، که  به عنوان بهترین بازیکن آن جام نیز شناخته شد، با قرادادی به مبلغ 60 میلیون یورو که درآن زمان یک رکورد محسوب می‌شد، به رئال مادرید پیوست. قراردادی که تا امروز چهارمین قرارداد سنگین تاریخ فوتبال می‌باشد.
در 18 آگوست سال 2004 در مادرید کناره‌گیری‌اش از تیم ملی پرتغال را اعلام کرد، اما در 4 ژوئن سال 2005 در جام جهانی 2006 در مقابل اسلواکی به میدان بازگشت.

در ژوئن سال 2005 از آنجایی که به وضوح در برنامه‌های وندرلی لوکزامبورگو، سرمربی رئال جایی نداشت، توسط این تیم برای انتقال به تیمی دیگر آزاد گذاشته شد و بدین ترتیب به اینتر میلان پیوست.

در 8 ژولای سال 2006 در شکست 1 بر 3 در مقابل تیم ملی آلمان در دیدار رده‌بندی جام جهانی، آخرین بازی‌اش برای تیم ملی پرتغال را انجام داد.

فیگو در پایان فصل 07/2006 قصد داشت به تیم الاتحاد جده عربستان بپیوندد تا فعالیتش را در آنجا به پایان برساند. او ابتدا یک پیش قرارداد با این تیم برای یک سال بازی امضاء کرد و قرار شد از اول ژولای سال 2007 در این تیم بازی کند. اما گویا مشکلاتی بین او و باشگاه به وجود آمد و این انتقال به انجام نرسید. به همین علت فیگو تصمیم گرفت یک فصل دیگر در اینتر میلان بماند و در آنجا یک قرارداد یک ساله به امضاء رساند.

در 4 نوامبر سال 2007 در یک دیدار در سری‌ A در مقابل یوونتوس تورین در پی خطای پاول ندود، برای چندمین بار پایش شکست. در 16 فوریه سال 2008 در بازی مقابل لیوورنو دوباره به میدان بازگشت. پس از چندین بار اختلاف‌نظر با روبرتو مانچینی، سرمربی اینتر، تصمیم گرفت در پایان فصل این تیم را ترک کند. اما وقتی هم‌وطن وی، خوزه مورینیو جانشین مانچینی شد، قراردادش را یک سال دیگر با اینتر تمدید کرد.

در 30 مه سال 2009، کمی پس از قهرمانی در لیگ فوتبال دسته اول ایتالیا، در وب‌سایت رسمی باشگاه اعلام کرد که دیگر قراردادش را با این تیم تمدید نمی‌کند و می‌خواهد در یک باشگاه کوچک پرتغال به فعالیتش خاتمه دهد.

فیگو رکورددار بازی ملی در پرتغال است و در کنار اوزه‌بیو یکی از موفق‌ترین فوتبالیست‌های این کشور می‌باشد.

 

عناوین و موفقیت‌ها

به عنوان بازیکن ملی:

مقام سوم جام جهانی زیر 16 سال: 1989
قهرمان جام جهانی جوانان: 1991
نایب قهرمان اروپا: 2004
مقام چهارم جهان: 2006

به عنوان بازیکن باشگاهی:

قهرمان جام حذفی پرتغال: 1995
قهرمان جام حذفی اسپانیا: 1997، 1998
قهرمان جام در جام اروپا: 1997
قهرمان سوپر جام اسپلنیا: 1999
قهرمان لیگ قهرمانان اروپا: 2002
قهرمان سوپر جام اروپا: 2002
قهرمان باشگاه‌های جهان: 2002
قهرمان باشگاه‌های اسپانیا: 1998، 1999، 2001، 2003
قهرمان جام حذفی ایتالیا: 2006
قهرمان سوپر جام ایتالیا: 2006، 2008
قهرمان باشگاه‌های ایتالیا: 2006، 2007، 2008، 2009


طبقه بندی: زندگی نامه ها،

زندگی نامه مایکل اوون

زندگینامه: مایکل اوون (1979-)

 

مایکل جیمز اوون در تاریخ 14 دسامبر سال 1979 در چستر انگلیس به دنیا آمد.

فعالیت باشگاهی

اوون فعالیتش را در سال 1996 در 17 سالگی در تیم فوتبال لیورپول آغاز کرد. او پیش از هرچیز به خاطر سرعت و گلزنی‌ و همچنین کارایی‌اش مورد توجه قرار داشت. پیشرفت شایان ذکر و تبدیل شدنش به یک فوتبالیست در سطح جهانی در جام جهانی 1998 رقم خورد که در دیدار مقابل آرژانتین در مرحله یک هشتم نهایی به تنهایی از نیمه وسط زمین حرکت کرده و توپ را به تور دروازه حریف دوخت.

اوون همچنین نقش مهمی در موفقیت لیورپول در فصل 01/2000 داشت. در کنار قهرمانی در جام اتحادیه، جام حذفی نیز نصیب آنها شد. مرد دیدار فینال در مقابل آرسنال هم اوون بود که در هفت دقیقه پایانی بازی، شکست 0 بر 1 را به برد 2 بر 1 مبدل کرد. همینطور در آن فصل به همراه لیورپول قهرمانی جام یوفا را هم به دست آورد. نقطه اوج این فصل موفق نیز برتری 3 بر 2 بر بایرن مونیخ، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا و نیز عنوان قهرمانی سوپرجام اروپا بود. در سال 2001 علاوه بر اینها به عنوان مرد سال فوتبال اروپا برگزیده شد. به لطف گل‌های زیادیش برای لیورپول و تیم ملی انگلیس،‌ مردم انگلیس او را "سن مایکل" (مایکل مقدس) می‌نامند. وی در 216 بازی لیگ برای باشگاه لیورپول 118 گل به ثمر رساند.

در آگوست سال 2004 با قراردادی به مبلغ 12 میلیون یورو به رئال مادرید پیوست. اما در آنجا نتوانست در نبرد سختی که برای کسب جایگاه ثابت در این تیم پرستاره وجود داشت به موفقیت برسد. با وجود این که در رئال یک بازیکن نیمکت‌نشین بود، 13 گل در مسابقات باشگاهی اسپانیا به ثمر رساند. یک سال بعد با مبلغ 25 میلیون یورو به انگلیس بازگشته و به خدمت تیم نیوکاسل یونایتد درآمد. وی تا پایان فصل 06/2005 در 11 بازی لیگ 7 گل زد، اما در آغاز سال 2006 به دلیل مصدومیت برای مدتی طولانی از انجام بازی محروم شد. او در زمانی که برای نیوکاسل بازی می‌کرد، در 71 بازی در لیگ برتر،‌26 گل وارد دروازه حریفان کرد.

در ژانویه سال 2009 مشخص شد که اوون قراردادش را با نیوکاسل تمدید نکرده و منتظر است تا ببیند در پایان تابستان این تیم چه موقعیتی خواهد داشت. پس از آن که نیوکاسل از لیگ برتر به دسته اول سقوط کرد، او هم در 3 ژولای 2009 قراردادی دوساله با قهرمان باشگاه‌های انگلیس، منچستر یونایتد امضاء کرد.

فعالیت ملی

مایکل اوون در 11 فوریه سال 1998 در یک بازی دوستانه در مقابل شیلی برای اولین بار با پیراهن تیم ملی انگلیس به میدان رفت. انگلیس آن بازی را با نتیجه 0 بر 2 واگذار کرد، ام اوون نمایش خوبی از خود ارائه داد. اولین گل ملی او در پیروزی 1 بر 0 برابر مغرب در 23 مه سال 1998 به دست آمد. وی در مجموع 40 گل در 89 بازی ملی برای انگلیس زد. بدین ترتیب وی در فهرست گل‌زنان تیم ملی انگلیس در رده چهارم قرار گرفت. مکان اول متعلق به بابی چارلتون است که با 49 گل زده، موفق‌ترین گل‌زن تاریخ تیم ملی فوتبال انگلیس به شمار می‌رود.

اوون در اولین بازی انگلیس در مرحله گروهی جام جهانی 2006 بدون برخورد با بازیکنی دیگر، هنگام ارسال توپ، از ناحیه زانوی پای راست دچار مصدومیت شد. به همین خاطر جام جهانی 2006 که در آن تیم انگلیس در مرحله یک چهارم نهایی  حذف شد، برای وی در مرحله گروهی پایان گرفت. در ادامه سال 2006 نیز به دلیل همین آسب‌دیدگی نتوانست در میادین حضور یابد.

موفقیت‌ها

قهرمانی در جام حذفی جوانان انگلیس: 1996
قهرمانی در جام اتحادیه انگلیس: 2001، 2003
 قهرمانی در جام حذفی انگلیس: 2001
قهرمانی در جام یوفا: 2001
قهرمانی در سوپرجام اروپا: 2001
قهرمانی در سوپرجام انگلیس: 2002

عناوین شخصی

بهترین بازیکن جوان سال انگلیس: 1998
آقای گل لیگ برتر انگلیس: 1998، 1999
ورزشکار سال بریتانیا: 1998
مرد سال فوتبال اروپا: 2011


طبقه بندی: زندگی نامه ها،
(تعداد کل صفحات:2) 1 2